Πάλι τα φαντάσματα του 2015; - άρθρο στην ιστοσελίδα pronews.gr

|

arthraΗ πρόσφατη επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Βερολίνο είχε σκοπό να στείλει προς όλες τις κατευθύνσεις ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Ότι η Ελλάδα έχει θέση στο Ευρώ, και θέλει να την κρατήσει.

Αυτό το μήνυμα θα όφειλε να είναι αυτονόητο, όμως δεδομένων των συνθηκών αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Διότι η κυβέρνηση με τις καθυστερήσεις της και τα επικοινωνιακά της παιχνίδια, αλλά και μέσω δηλώσεων των στελεχών της, έχει συντελέσει να ανοίξει πάλι για τα καλά τη συζήτηση για το Grexit. Πάλι εμφανίζονται τα φαντάσματα του 2015. Ευθύνη φυσικά έχουν και οι δανειστές, οι οποίοι έχουν ένα επιπλέον κίνητρο να τηρήσουν σκληρή στάση, καθώς λόγω της κωλυσιεργίας μπήκαμε πλέον στον εκλογικό κύκλο πολλών ευρωπαϊκών χωρών. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, λοιπόν, προκαλεί μεγάλη ανησυχία η στάση της κυβέρνησης, η οποία βάζει βούτυρο στο ψωμί των σκληρών ευρωπαϊκών κύκλων που θέλουν την Ελλάδα εκτός Ευρώ. «Η Ελλάδα δεν θέλει να κάνει μεταρρυθμίσεις, δεν πρόκειται να γίνει ανταγωνιστική, άρα θα είναι καλύτερα για όλους να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη», είναι το βασικό επιχείρημα αυτών των κύκλων. Και η κυβέρνηση με τις ενέργειές της, δυστυχώς, είναι σαν να έχει σκοπό να τους επιβεβαιώσει.

Σε μια τέτοια στιγμή, με τα μαύρα σύννεφα να πυκνώνουν και πάλι απειλητικά, είναι επιτακτική ανάγκη να διαμηνύσουμε σε όλους ότι η Ελλάδα και θέλει και μπορεί να είναι στον πυρήνα της Ευρώπης. Αρκεί να γυρίσουμε οριστικά σελίδα. Να αφήσουμε πίσω μας τον λαϊκισμό και τις ιδεοληψίες του χθες και να κάνουμε μια αποφασιστική στροφή στη λογική και την υπευθυνότητα. Να προωθήσουμε τις μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν πιο ανταγωνιστική την οικονομία μας. Εφαρμόζοντας ευρωπαϊκές καλές πρακτικές, στηρίζοντας την επιχειρηματικότητα, προσελκύοντας επενδύσεις και δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. Αυτό θα γίνει, όμως, μόνο με μια κυβέρνηση που πιστεύει πραγματικά στις αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα για να βγει από την κατάσταση υγειονομικής απομόνωσης και να γίνει ένα ισχυρό, ισότιμο μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Όσο υιοθετούμε μια λογική «τραβάτε με κι ας κλαίω», ρίχνοντας όλο το φταίξιμο στους κακούς ξένους, είμαστε καταδικασμένοι να ακροβατούμε επ’ αόριστον στο χείλος του γκρεμού, με τον φόβο πως ανά πάσα στιγμή μπορεί να πέσουμε στο κενό.

Αξίζουμε κάτι καλύτερο από αυτή την παρατεταμένη κατάσταση αβεβαιότητας. Αξίζουμε να εκμεταλλευτούμε στο έπακρο τα πολλά ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα και να απελευθερώσουμε τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου. Αξίζουμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα χωρών όπως η Ιρλανδία και η Κύπρος που άφησαν πίσω τους τα μνημόνια και ατενίζουν με αισιοδοξία το μέλλον. Με σχέδιο, σοβαρότητα και σκληρή δουλειά, είναι στο χέρι μας να διεκδικήσουμε αυτά που αξίζουμε. Και να διώξουμε οριστικά τα μαύρα σύννεφα από τον ελληνικό ουρανό.