'Ηταν ανοικτός σε νέα ρεύματα και ιδέες - άρθρο για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στην εφημερίδα "Τα Νεα¨

    Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

31.5 mitsotakis 2Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συμπλήρωνε 40 χρόνια στην πολιτική όταν ανέλαβε την ηγεσία της ΝΔ. Ήταν σε μια ηλικία – 66  ετών – που πολλοί σύγχρονοι πολιτικοί αποσύρονται από τα κοινά.

Σε αντίθεση με ό,τι κάποιος θα ανέμενε, ο Μητσοτάκης απεδείχθη πολύ νεότερος από ό,τι η πολιτική του ηλικία προδιέθετε, καθώς ήταν ανοιχτός σε νέα ρεύματα και νέες ιδέες.

Αισθάνθηκε αμέσως την ανάγκη ανανέωσης του κόμματος και την υλοποίησε σε πολιτικό και οργανωτικό επίπεδο.

Ενίσχυσε τη φιλελεύθερη φυσιογνωμία του. Μίλησε για ιδιωτικοποιήσεις, άνοιγμα αγορών, μεταρρυθμίσεις στο κράτος και την οικονομία που θα έκαναν τη χώρα μας πιο ανταγωνιστική.

Εκσυγχρόνισε τη Νέα Δημοκρατία δημιουργώντας μια πιο λειτουργική οργανωτική δομή και ρίχνοντας βάρος στην ιδεολογική κατάρτιση των στελεχών της, με πρωτοπόρα για την εποχή τους ιδεολογικά κείμενα και πολιτικά σεμινάρια.

Προώθησε αποφασιστικά την πολιτική και οργανωτική αυτονομία της ΟΝΝΕΔ. Επί ημερών του η οργάνωση πραγματοποίησε το πρώτο της συνέδριο. Απέκτησε εκλεγμένα όργανα. Σύγχρονο καταστατικό. Εκσυγχρόνισε τη φυσιογνωμία της προβάλλοντας ένα θετικό, ιδεολογικά συγκροτημένο πολιτικό λόγο, αποφεύγοντας τον στείρο ετεροπροσδιορισμό των αντιπολιτευτικών αναφορών.

Στήριξε πολιτικά θέσεις και προτάσεις που ήταν πολύ μπροστά από την εποχή τους. Όταν ως επικεφαλής της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ κατέθεσα για πρώτη φορά την πρόταση για ιδιωτικά πανεπιστήμια, οι αντιδράσεις ήταν θυελλώδεις ακόμα και εντός της ΝΔ. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μας στήριξε απολύτως και λίγο αργότερα η πρόταση αυτή υιοθετήθηκε και από τη Νέα Δημοκρατία.

Ανάλογη στάση είχε επιδείξει και σε πολλά ακόμα ζητήματα. Παρά τη διαφορά ηλικίας και το κύρος που απέπνεε ήταν προσιτός με το δικό του τρόπο. Άκουγε και σεβόταν τη γνώμη του οποιουδήποτε. Και του πιο μικρού. Και του πιο άπειρου ΟΝΝΕΔίτη.

Για τη δική μου γενιά που πολιτικοποιήθηκε τα χρόνια της ενεργού παρουσίας του αποτέλεσε μια πηγή έμπνευσης. Όχι μόνο για την ηγετική του φυσιογνωμία και τη μνημειώδη κοινοβουλευτική του παρουσία. Όχι μόνο λόγο της ψυχραιμίας του, αποτέλεσμα της «δια πυρός και σιδήρου» διαδρομής του.

Αλλά επειδή τα έκανε όλα ξεκάθαρα στο μυαλό μας: Την αγάπη για την πατρίδα. Την πίστη στην οικονομική ελευθερία. Τη δημοκρατική μετριοπάθεια. Την σταθερή προσήλωση στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας μας. Την απέχθεια στη δημαγωγία. Την ανάγκη η χώρα να προχωρά συμφιλιωμένη με την αλήθεια.

Γι’ αυτό και τα όσα αφήνει πίσω του δεν είναι απλώς αναμνήσεις, αλλά μια σπουδαία πολιτική παρακαταθήκη.