Ιουν 13

Αναπτυξιακός νόμος: Ένα πουκάμισο αδειανό - άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Τηρώντας τα έθιμα του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, η κυβέρνηση πανηγυρίζει και για τον αναπτυξιακό νόμο. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε, να συμβεί διαφορετικά, όταν μέχρι τώρα έχει πανηγυρίσει ακόμα και για την εγκατάλειψη κάθε προεκλογικής της υπόσχεσης;

Οι πανηγυρισμοί, φυσικά, της κυβέρνησης για τον αναπτυξιακό νόμο δεν εδράζονται στην πραγματικότητα. Μιλάμε, άλλωστε, για έναν αναπτυξιακό νόμο που θα διοχετεύσει μόλις 480 εκατομμύρια στην αγορά μέχρι το 2022, ένα πενιχρό ποσό συγκριτικά με τις τεράστιες ανάγκες που υπάρχουν για επενδύσεις ώστε να μπορέσει να πάρει μπρος η οικονομία, και οι οποίες υπολογίζονται στα 120, περίπου, δισεκατομμύρια ευρώ!

Διαβάστε περισσότερα
Ιουν 2

Ηρωικά, στο περιθώριο της Ε.Ε. - άρθρο στην ιστοσελίδα anoixtoparathyro.gr

Η δήλωση του κ. Κυρίτση πως η κυβέρνηση ψηφίστηκε «για να μετακυλήσει όσο μπορεί τα βάρη στους μενουμευρωπαίους» αποτυπώνει ανάγλυφα τον διπολικό χαρακτήρα της κυβερνητικής προσέγγισης απέναντι στην Ευρώπη.

Από τη μία βλέπουμε μια άγαρμπη προσπάθεια να δείξει στους Ευρωπαίους εταίρους πως έχει καταστεί συνεργάσιμος εταίρος. Από την άλλη, ενέργειες και δηλώσεις που δείχνουν πως θεωρεί ότι η Ευρώπη αντιπροσωπεύει τους «κακούς ξένους».

Διαβάστε περισσότερα
Μαϊ 27

Το κρέας, το ψάρι και το χρέος - άρθρο στο Liberal.gr

Η τελευταία αυταπάτη του ΣΥΡΙΖΑ κατέρρευσε. Η αυταπάτη πως οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ θα υπέκυπταν στη γοητεία του και θα μας προσέφεραν μια γενναία λύση για το χρέος η οποία θα μας έλυνε τα προβλήματα και θα μας έβγαζε από την κρίση.

Δεν ήταν μια αυταπάτη που είχε μόνο στις αρχές του 2015, όταν έλεγε τα απίστευτα περί ευρωπαϊκών συνδιασκέψεων για το χρέος κλπ. Αντιθέτως, βρισκόταν μέχρι πρότινος στο επίκεντρο της ρητορικής του σχετικά με το υποτιθέμενο πλεονέκτημά του έναντι της αντιπολίτευσης.

Και αυτή η αυταπάτη αυτή, λοιπόν, γκρεμίστηκε με πάταγο.

Διαβάστε περισσότερα
Μαϊ 13

Το τενεκεδάκι παρακάτω - άρθρο στο capital.gr

Στη συλλογή από αυταπάτες της κυβέρνησης μπορεί να προστεθεί άλλη μία: Η αυταπάτη της πεποίθησης ότι οι Έλληνες ασχολούνται ακόμα με τους θεατρινισμούς της.

Έχουν πάψει προ πολλού να ασχολούνται.

Αυτό που τους απασχολεί είναι η βελτίωση του επιπέδου της ζωής τους. Είναι οι συγκεκριμένες λύσεις που θα βγάλουν τη χώρα μας από την κρίση και θα δημιουργήσουν ρεαλιστική προοπτική για ένα καλύτερο μέλλον. Και αυτά δεν τα βλέπουν.

Διαβάστε περισσότερα
Απρ 28

Μετά τι γίνεται; - άρθρο στην ιστοσελίδα liberal.gr

Δύο ανορθόδοξες σκέψεις:
Θα ήταν λάθος να στρέψουμε αποκλειστικά την προσοχή μας στην επανάληψη της λεβέντικης διαπραγμάτευσης Τσίπρα-Βαρουφάκη που ζούμε αυτές τις μέρες. Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα και πολύ μεγαλύτερη σημασία έχει η προετοιμασία για την επόμενη μέρα. Μετά τι γίνεται;
Θα ήταν, επίσης, λάθος αν βλέπαμε τη ραγδαία απαξίωση του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία ως κάτι που αφορά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν αφορά μόνο αυτόν. Αφορά το τέλος μιας εποχής. Της εποχής που η πολιτική ασκείτο στη βάση των μεγάλων υποσχέσεων. Των γενικόλογων εξαγγελιών. Της δημιουργικής ασάφειας.
Όλα αυτά, φυσικά, δεν τα έκανε μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο πρώτος που τα έκανε σε τόση έκταση και με τόση ένταση. Και για αυτό και η φθορά του είναι τόσο απότομη.
Σήμερα, λοιπόν, οι πολίτες βλέπουν αυτούς που θα καταργούσαν το μνημόνιο είτε να φέρνουν σκληρά μέτρα για να καλύψουν τρύπες που οι ίδιοι δημιούργησαν, είτε να προσπαθούν να συγκαλύψουν τα μέτρα αυτά με διάφορα επαναλαμβανόμενα και κακόγουστα τεχνάσματα, «ηρωικές» ιαχές εναντίον του ΔΝΤ κλπ. Αυτοί που θα άλλαζαν τα πάντα με το πάτημα ενός κουμπιού βλέπουν την πραγματικότητα να τους εκδικείται σκληρά και συμπαρασύρουν μια ολόκληρη χώρα στον κατήφορό τους.
Ως Νέα Δημοκρατία πρέπει, ασφαλώς, να τους κάνουμε κριτική, όμως θα ήταν λάθος αν αρκούμασταν σε αυτό. Θα ήταν ακόμα μεγαλύτερο λάθος αν ακολουθούσαμε κι εμείς τον δρόμο του ΣΥΡΙΖΑ, υποσχόμενοι μαγικές λύσεις.
Όχι. Η Νέα Δημοκρατία σήμερα οφείλει να κλείσει τον κύκλο του λαϊκισμού στην Ελλάδα. Αυτός είναι ο πραγματικός μας αντίπαλος, όχι ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος καταδικάζεται καθημερινά από την ίδια του την αποτυχία σε όλους τους τομείς.
Ευτυχώς, μια μεγαλύτερη μερίδα πολιτών φαίνεται πλέον πως έχει αλλεργία σε εξαγγελίες και συνθήματα. Ξέρει πως η χώρα έχει σοβαρά προβλήματα τα οποία θα λυθούν μόνο με σχέδιο και πολλή δουλειά, όχι με λεφτόδεντρα.
Τι απαιτεί, λοιπόν, η διαμόρφωση ενός ρεαλιστικού, συγκεκριμένου και αξιόπιστου σχεδίου για το μέλλον της χώρας;
Δεν απαιτεί να ξαναανακαλύψουμε τον τροχό.
Απαιτεί να ανοίξουμε τα μάτια μας και να δούμε τι εφαρμόζεται πετυχημένα στην Ευρώπη και τον κόσμο και να το προσαρμόσουμε στις δικές μας ανάγκες.
Στο 10ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας είχα την τιμή να παρουσιάσω τις πρώτες 25 προτάσεις από το πρόγραμμά μας που βασίστηκαν σε αυτό ακριβώς το μοτίβο. Σε καλές πρακτικές του εξωτερικού, οι οποίες επιφέρουν ουσιαστικές βελτιώσεις σε σύντομο χρονικό διάστημα και χωρίς να απαιτούν προϋποθέσεις που δεν μπορούν να πληρωθούν αμέσως, όπως μια συνταγματική αναθεώρηση ή μια χώρα με μεγαλύτερες οικονομικές δυνατότητες.
Πρόκειται για έξυπνες λύσεις που μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα από μέσα με τρόπο στοχευμένο και πρακτικό.
Τι εννοώ; Όλοι έχουμε ξιφουλκήσει, για παράδειγμα, κατά καιρούς εναντίον των καρτέλ. Αυτό που υποσχόμαστε, λοιπόν, δεν είναι ότι θα τα πατάξουμε ακόμα μια φορά, αλλά ότι, πέρα από τις προσπάθειες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα (πχ εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ για κατάργηση νομοθετημένων καρτέλ με 281 συγκεκριμένες παρεμβάσεις), θα κάνουμε κάτι απλό: Κανένας νόμος για την αγορά δεν θα περνάει χωρίς γνωμοδότηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Με αυτόν τον τρόπο εμποδίζουμε στην πράξη τη δημιουργία νέων καρτέλ στην Ελλάδα.
Ένα άλλο μεγάλο ζήτημα είναι η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Επί δύο χρόνια ως κυβέρνηση βρίσκαμε μονίμως απέναντί μας αυτούς που εναντιώνονταν σε οποιοδήποτε είδος αξιολόγησης στο δημόσιο. Πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πως έκανε πίσω και σε αυτό, όμως αυτό που πρέπει να επιλυθεί είναι ο τρόπος με τον οποίο θα γίνεται πράγματι και αντικειμενικά η αξιολόγηση. Εμείς, λοιπόν, προτείνουμε την αξιοποίηση ενός ήδη υπάρχοντος φορέα, του ΑΣΕΠ. Το ΑΣΕΠ, που διαθέτει τα απαραίτητα εχέγγυα διαφανούς και αδιάβλητης λειτουργίας, μπορεί, στο πλαίσιο της συνολικής του λειτουργίας, να αναλάβει και αυτό το καθήκον.
Άλλο παράδειγμα: Στον τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης δεν σκοπεύουμε να περιμένουμε τη συνταγματική αναθεώρηση για να δρομολογήσουμε αλλαγές. Προτείνουμε τη θέσπιση -με επιβολή διδάκτρων- ξενόγλωσσων προπτυχιακών προγραμμάτων και θερινών σχολείων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, ώστε να μπορέσουν τα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα να γίνουν εξωστρεφή, να προσελκύσουν φοιτητές από όλο τον κόσμο και να εξασφαλίσουν σημαντικούς πόρους. Αντί να στέλνουμε, δηλαδή, φοιτητές έξω, να φέρουμε φοιτητές στην Ελλάδα!
Οι προτάσεις μας εδράζονται στην αποδοχή των δύσκολων συνθηκών που επικρατούν, γι’ αυτό και κατά βάση δεν προϋποθέτουν χρήματα. Αντιθέτως, φέρνουν χρήματα, καθώς έχουν την προοπτική να συμβάλουν στη δημιουργία πλούτου και θέσεων εργασίας. Δεν χρησιμοποιούμε την κρίση ως δικαιολογία για να μείνουμε στάσιμοι, αλλά ως αφορμή για να αλλάξουμε προς το καλύτερο τη χώρα μας. Με δικό μας εθνικό σχέδιο και όχι με σχέδιο που θα μας επιβάλει μια οποιαδήποτε τρόικα.
Ανέφερα κάποιες ενδεικτικές προτάσεις που θα θέσουμε σε ανοιχτή διαβούλευση με κοινωνικούς και οικονομικούς φορείς, όντας ανοιχτοί σε νέες ιδέες. Η διαδικασία διαμόρφωσης του τελικού μας προγράμματος συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς, καθώς οι εξελίξεις είναι άδηλες και οι εκλογές μπορούν να γίνουν ανά πάσα στιγμή.
Στόχος μας είναι, όταν ολοκληρωθεί, να αποτελέσει ένα σχέδιο που θα εμπνεύσει τις Ελληνίδες και τους Έλληνες όχι με πομπώδεις λαϊκίστικες σαπουνόφουσκες, αλλά με συγκεκριμένες, εφαρμόσιμες προτάσεις για το μέλλον της χώρας μας.
Δεν πιστεύουμε σε μαγικές λύσεις, ούτε σε από μηχανής θεούς. Μόνο εμείς οι ίδιοι μπορούμε να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας.
Σίγουρα δεν θα είναι εύκολο.
Όμως μόνο εμείς οι ίδιοι, με πίστη στις δυνατότητές μας, μπορούμε να γίνουμε ο καταλύτης για να αρχίσει η Ελλάδα να δουλεύει ξανά.