Μαϊ 8

"100 μέρες αβάσταχτης ελαφρότητας" - Άρθρο του Κωστή Χατζηδάκη στην ιστοσελίδα anoixtoparathyro.gr

Εκατό μέρες που η κυβέρνηση πολιτεύτηκε με αβάσταχτη ελαφρότητα ήταν αρκετές για να ξαναγυρίζουμε στο 2012. Τα οφέλη της προηγούμενης περιόδου εξανεμίστηκαν και η χώρα επιστρέφει στον δρόμο της ύφεση. Ήδη όλες οι προβλέψεις των διεθνών οργανισμών για την ελληνική οικονομία έχουν αναθεωρηθεί προς τα κάτω. Τα μεγέθη της οικονομίας μας επιδεινώνονται σαν να εφαρμόζεται η χειρότερη υφεσιακή πολιτική.

Τώρα, ο χρόνος τελείωσε, τα χρήματα τελείωσαν! Ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσουν άμεσα σε συμφωνία με τους δανειστές μας. Και φυσικά ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ θα υποστούν το  κόστος για τον λαϊκισμό των προεκλογικών τους εξαγγελιών. Επίσης είναι πιθανόν να υπάρξουν εσωκομματικοί κλυδωνισμοί στους δύο κυβερνητικούς εταίρους. Τα δύσκολα, όμως, δεν θα τελειώσουν εδώ.

Διαβάστε περισσότερα
Απρ 23

"To Μνημόνιο και ο Σίσσυφος" - Άρθρο του Κωστή Χατζηδάκη στο newsbeast.gr για τα πέντε χρόνια από το Καστελόριζο

Πριν λίγες μέρες η Κυπριακή Βουλή ψήφισε τον τελευταίο προαπαιτούμενο νόμο που ανοίγει το δρόμο της εξόδου από το Μνημόνιο. Η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, χώρες που μπήκαν σε προγράμματα στήριξης αργότερα από εμάς, έχουν βγει ήδη από τα Μνημόνια. Αντίθετα, μετά από πέντε χρόνια σκληρών θυσιών η Ελλάδα παραμένει μόνη και δακτυλοδεικτούμενη με πολύ πιθανή την προοπτική ενός τρίτου Μνημονίου.

 

Για χρόνια η χώρα μας ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της. Οι φωνές που προειδοποιούσαν για τα αδιέξοδα του κρατισμού δεν εισακούσθηκαν ποτέ. Η παγκόσμια κρίση βρήκε την πατρίδα μας απροετοίμαστη. Την κρίσιμη στιγμή ο Παπανδρέου απέρριψε την πρόταση Καραμανλή για συνεννόηση. Μπροστά στον γκρεμό η χώρα πάτησε γκάζι αντί για φρένο.

Η πατρίδα μας μπήκε στη Μνημονιακή εποχή έχοντας μπροστά της τρία μεγάλα εμπόδια που έκαναν την προσπάθειά της ακόμα δυσκολότερη. Πρώτον, το έλλειμμα συναίνεσης κα συνεργασίας του πολιτικού κόσμου σε αντίθεση με ότι συνέβη σε Πορτογαλία και Ισπανία. Δεύτερον τον λαϊκισμό που παραδοσιακά λειτουργεί ως παραμορφωτικός φακός. Θεωρώντας ότι το Μνημόνιο έφερε την κρίση και όχι η κρίση το Μνημόνιο, δηλητηριάσαμε εξαρχής την προσπάθεια που έπρεπε να κάνουμε. Και τρίτον τα δομικά λάθη του Μνημονίου. Το γεγονός ότι δεν προωθήθηκαν στην αρχή και γρήγορα οι αποκρατικοποιήσεις και οι διαρθρωτικές αλλαγές, αλλά κυριάρχησαν μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα. Στα οποία κυριάρχησε το λάθος μείγμα. Αντί η αναλογία να είναι ένα τρίτο φόροι και δύο τρίτα  μείωση δαπανών έγινε το ακριβώς αντίστροφο. Αποτέλεσμα εκεί που είχαμε ένα άρρωστο πόδι που ήταν ο δημόσιος τομέας μεταφέραμε την αρρώστια και στον ιδιωτικό.

Διαβάστε περισσότερα
Απρ 5

"Εξεταστική για το πώς θα βγούμε από το μνημόνιο!" - Άρθρο του Κωστή Χατζηδάκη στην Καθημερινή της Κυριακής

...Τις τελευταίες μέρες ανελήφθη από την κυβέρνηση πρωτοβουλία για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το πώς μπήκαμε στο μνημόνιο. Ας κάνουμε όσες εξεταστικές θέλουμε. Η πιο σημαντική, όμως, εξεταστική, στην παρούσα φάση, θα ήταν μια εξεταστική για το πώς θα βγούμε από το μνημόνιο! Αλλιώς η κρίση θα εντείνεται. Τα καλύτερα μυαλά θα φεύγουν στο εξωτερικό. Εμείς θα ρίχνουμε τις ευθύνες ο ένας στον άλλον. Συνωμοσιολογικές και παράδοξες θεωρίες θα επικρατούν. Και η εθνική αποσύνθεση θα επιτείνεται...

Διαβάστε περισσότερα
Απρ 5

"Μεταρρυθμίσεις ακούμε και μεταρρυθμίσεις δε βλέπουμε" - Άρθρο του Κωστή Χατζηδάκη στην ιστοσελίδα www.euro2day.gr

...Η κυβέρνηση έχει κάνει σημαία του πολιτικού της λόγου τις μεταρρυθμίσεις. Μεταρρυθμίσεις ακούμε και μεταρρυθμίσεις δε βλέπουμε! Μέχρι στιγμής, το μόνο που έχουμε δει είναι η διαρροή στους Financial Times ενός καταλόγου προτάσεων για αύξηση των φόρων. Ωστόσο, όσο αναγκαία και αν είναι η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, δε λύνει από μόνη της το πρόβλημα. Οι διαρθρωτικές αλλαγές που έχει ανάγκη η πατρίδα μας περισσότερο από ποτέ (περαιτέρω απελευθέρωση αγορών, εκσυγχρονισμός του Δημόσιου τομέα, αξιολόγηση στη δημόσια διοίκηση κλπ) ακυρώνονται ή μετατίθενται για κάποια στιγμή στο μέλλον υπό το φόβο της «ιδεολογικής ασυνέπειας». Πολιτικές αποφάσεις που απαιτούν τόλμη και αποφασιστικότητα σταματούν στο κατώφλι των υπουργικών γραφείων υπό τον φόβο αντιδράσεων μερίδας της κοινής γνώμης και, φυσικά, των συντεχνιών. Αποκρατικοποιήσεις που είχαν πάρει το δρόμο της υλοποίησης, όπως αυτή των περιφερειακών αεροδρομίων που θα απέφερε έσοδα 2,3 δις στα κρατικά ταμεία, γίνονται τώρα πεδίο «πολιτικής μονόπολης» στα χέρια υπουργών που δεν ξεκαθαρίζουν επιτέλους τι στάση θα κρατήσουν επιμένοντας στις ιδεολογικές εκκρεμότητες τους με το παρελθόν...

Διαβάστε περισσότερα
Φεβ 24

«Το Μνημόνιο πέθανε. Ζήτω το Μνημόνιο!» - Άρθρο του Κωστή Χατζηδάκη στην ιστοσελίδα www.capital.gr

«Το Μνημόνιο πέθανε. Ζήτω το Μνημόνιο!» Και η Ελλάδα πρέπει να τα καταφέρει με μία κυβέρνηση που καλείται να κάνει σχεδόν τα αντίθετα με αυτά που πιστεύει. Ας δούμε τα πράγματα, έτσι όπως διαμορφώθηκαν μετά την απόφαση του Eurogroup της περασμένης Παρασκευής. 1. Προσγείωση στην πραγματικότητα Η κυβέρνηση εγκατέλειψε την προεκλογική, αλλά και έως ένα βαθμό και μετεκλογική ρητορεία, και ενσωματώθηκε στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Το αναγνωρίζω και το καλωσορίζω. Φανταστείτε να είχαμε μία τυφλή σύγκρουση! 2. Το Τραπεζικό Σύστημα απέφυγε τα χειρότερα. Ο Ιρλανδός Υπουργός Οικονομικών είπε ξεκάθαρα κάτι που όλοι σκεπτόμασταν: χωρίς την απόφαση του Eurogroup θα είχαν επιβληθεί στις ελληνικές τράπεζες την Τετάρτη περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων. 3. Έχουμε Μνημόνιο χωρίς χρήματα! Η κυβέρνηση συμφώνησε σε ένα Μνημόνιο χωρίς χρήματα. Το μνημόνιο του ΔΝΤ (MEFP) ούτως ή άλλως υπήρχε. Δίπλα σε αυτό συνεχίζει να υπάρχει το ευρωπαϊκό Μνημόνιο (MFAFA), του οποίου την παράταση ζήτησε και ο κ. Χαρδούβελης. Ούτε όμως από το ένα ούτε από το άλλο η χώρα μας μπορεί να πάρει χρήματα, αν δε ολοκληρωθεί επιτυχώς η αξιολόγηση από τους «Θεσμούς», δηλαδή την Τρόικα. Το πρώτο τεστ είναι σε δύο μήνες. 4. Ακύρωση της προεκλογικής ατζέντας του ΣΥΡΙΖΑ Μέσα σε 25 μέρες εγκαταλείφθηκε όλο το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ: το κούρεμα του χρέους, η διεθνής διάσκεψη για το χρέος, οι διακηρύξεις περί μη βιωσιμότητάς του, η χρήση μέρους των 11 δις ευρώ του ΤΧΣ για τη λεγόμενη σεισάχθεια. Ακόμα και τα δύο σχέδια νόμου που αναγγέλθηκαν μετεκλογικά για τις δόσεις και τους πλειστηριασμούς. Για να σωθούν τα προσχήματα η κυβέρνηση προχώρησε σε βαφτίσια λέξεων. Η Τρόικα θα αποκαλείται πλέον «Τρεις Θεσμοί» και το Μνημόνιο «Πρόγραμμα» ή «Διευθέτηση» ή «Σύμφωνο Ανάπτυξης». Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε! 5. Συνέχιση των μεταρρυθμίσεων Θα τις συζητήσει σήμερα ίσως το Eurogroup. Μέχρι στιγμής η κυβέρνηση στη ρητορική της έχει επικεντρωθεί στην φοροδιαφυγή, για την οποία ούτως ή άλλως έκανε κακό ξεκίνημα με την υπαγωγή στο νομοσχέδιο για τις δόσεις στην εφορία όλων όσων χρωστούν πάνω από 1 εκ ευρώ. Πέρα όμως από τη φοροδιαφυγή υπάρχουν μία σειρά μεταρρυθμίσεις οι οποίες μπορεί να ενοχλήσουν την εκλογική πελατεία του ΣΥΡΙΖΑ (περαιτέρω απελευθέρωση αγορών, ιδιωτικοποιήσεις, συνδικαλιστικός νόμος κλπ). Ας δούμε λοιπόν αν η κυβέρνηση έχει το κουράγιο να υιοθετήσει και κυρίως να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που  είναι προαπαιτούμενο για την πρώτη εκταμίευση χρημάτων από τους εταίρους μας στα τέλη Απριλίου. 6. Το Δημόσιο αντιμέτωπο με πρόβλημα ρευστότητας Το Δημόσιο είναι πιθανόν να αντιμετωπίσει τους επόμενους μήνες πρόβλημα ρευστότητας. Όχι γιατί η κυβέρνηση παρέλαβε άδεια ταμεία, αλλά γιατί με την στρατηγική που επέλεξε αρνήθηκε να εκταμιεύσει τα 7,2 δις ευρώ της δόσης που εκκρεμεί από του «θεσμούς». Αλλά και διότι με την προκήρυξη των εκλογών και τις υποσχέσεις για περαιτέρω διευθετήσεις στους φόρους, οι πολίτες σε μεγάλο βαθμό σταμάτησαν να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους. Το πράγμα γίνεται πιο περίπλοκο αν σκεφτούμε ότι η κυβέρνηση αρνείται ότι θα υπάρξουν νέα μέτρα λιτότητας ενώ την ίδια στιγμή έχει δεσμευτεί για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Αν όλα αυτά συμβούν μαζί, τότε  το όγδοο θαύμα του κόσμου θα καταστεί πραγματικότητα στην ελληνική οικονομία! 7. Αβεβαιότητα και ανασφάλεια στην πραγματική οικονομία Με τέσσερις μήνες διαπραγματεύσεων και αμφιβολιών μπροστά μας, η πραγματική οικονομία που ξεκίνησε να ανακάμπτει το 2014 θα ξαναμπεί και πάλι στη φορμόλη. Με εξαίρεση τον τουρισμό, που έχει τη δική του δυναμική, η απουσία οριστικού πλαισίου στη σχέση της χώρας με τους εταίρους της, οι πρόσφατες αναταράξεις στο τραπεζικό σύστημα, αλλά και η ίδια η ρητορική της κυβέρνησης προκαλούν κλίμα δυσπιστίας το οποίο αναβάλλει ή ματαιώνει επενδυτικά σχέδια. Ενώ το ζητούμενο είναι η ευχάριστη έκπληξη, αυτό που σήμερα αντιμετωπίζουν μπροστά τους μικροί και μεγαλύτεροι επιχειρηματίες είναι η αβεβαιότητα και ανασφάλεια. 8. Νέες διαπραγματεύσεις για νέο Μνημόνιο. Και μετά; Στο τέλος Απριλίου στόχος της κυβέρνησης θα είναι μετά την πραγματοποίηση κάποιων μεταρρυθμίσεων η εκταμίευση  μιας πρώτης δόσης δανείου από τους θεσμούς. Και στο τέλους Ιουνίου, μετά την ολοκλήρωση ενός νέου γύρου διαπραγματεύσεων, η υπογραφή ενός Μνημονίου με χρήματα. Κανείς δεν μπορεί να κάνει λόγο δυστυχώς ούτε για επιστροφή στις αγορές ούτε καν για την ειδική πιστοληπτική γραμμή (ECCL) την οποία συζητούσε η προηγούμενη κυβέρνηση. Είναι φανερό ότι η Ελλάδα πληρώνει την έλλειψη εθνικής συνεννόησης για την αντιμετώπιση της κρίσης. Ακόμα περισσότερο πληρώνει όμως τη  δημαγωγία και τον λαϊκισμό. Μετά από πέντε χρόνια λιτότητας οι Έλληνες στην πλειοψηφία τους κουράστηκαν, σε μία στιγμή που είχε αρχίσει να φαίνεται φως στο τούνελ και αναζήτησαν μία λύση χωρίς κοινωνικό πόνο. Προηγουμένως είχε υποστεί  μεταρρυθμιστική κόπωση η ίδια η κυβέρνηση. Και στη θέση της επελέγη μία κυβέρνηση που υποσχέθηκε το δέντρο με τα λεφτά. Σήμερα είναι ολοφάνερο πως η νέα κυβέρνηση καλείται να εφαρμόσει πολιτικές που είναι αντίθετες με τις προεκλογικές της διακηρύξεις. Ακόμα και έτσι πρέπει να προχωρήσει. Η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα να σέρνεται για πολλά χρόνια όταν όλες οι άλλες χώρες που ήταν σε κρίση θα έχουν ανακάμψει. 9. Εθνική προσπάθεια – Η ιστορική ευθύνη της κυβέρνησης Σε αυτό το σκηνικό εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο από το να ενθαρρύνουμε την κυβέρνηση να προχωρήσει στη σωστή κατεύθυνση, στηρίζοντας κάθε μέτρο που διασφαλίζει τη δημοσιονομική σταθερότητα και ενισχύει την ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Αυτό είναι το καθήκον κάθε υπεύθυνης αντιπολίτευσης. Το βάρος όμως πέφτει στην κυβέρνηση. Το  καθήκον της σημερινής κυβέρνησης, είτε ζητήσει συγγνώμη είτε όχι για τις ψευδείς προεκλογικές της υποσχέσεις, είναι να βρει το κουράγιο να προχωρήσει στο δρόμο της αλήθειας και της ευθύνης. Στο δρόμο της Ευρώπης και της κοινής λογικής. Είναι πολύ δύσκολο κάποιοι να εφαρμόσουν τα αντίθετα από αυτά που διακήρυσσαν μία ολόκληρη ζωή. Αυτό όμως είναι σήμερα η εθνική ανάγκη. Και ας ελπίσουμε ότι θα βρουν την ψυχική δύναμη να το κάνουν.

Το  καθήκον της σημερινής κυβέρνησης, είτε ζητήσει συγγνώμη είτε όχι για τις ψευδείς προεκλογικές της υποσχέσεις, είναι να βρει το κουράγιο να προχωρήσει στο δρόμο της αλήθειας και της ευθύνης. Στο δρόμο της Ευρώπης και της κοινής λογικής. Είναι πολύ δύσκολο κάποιοι να εφαρμόσουν τα αντίθετα από αυτά που διακήρυσσαν μία ολόκληρη ζωή. Αυτό όμως είναι σήμερα η εθνική ανάγκη. Και ας ελπίσουμε ότι θα βρουν την ψυχική δύναμη να το κάνουν.

Διαβάστε περισσότερα