Θα σε θυμάμαι πάντα Κωνσταντίνε Μητσοτάκη! Καλό σου ταξίδι!

    Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

4Τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη τον γνώρισα το 1987. Ήμουν 22 ετών, φοιτητής, Γραμματέας της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Γνωρίζοντάς τον από κοντά μού έκανε πάντα εντύπωση πόσο νέος ήταν για την ηλικία του. Ανοιχτός στα νέα ρεύματα και τη νέα γενιά. Με τετράγωνο, μαθηματικό μυαλό, "έπιανε" αμέσως και το πιο μικρό κενό σε κάθε συλλογισμό σου. Ψύχραιμος, όσο ίσως κανείς άλλος, έχοντας ατσαλωθεί μέσα από την ίδια τη διαδρομή του. Αλλά και πραγματικά φιλελεύθερος. Με σεβασμό στη γνώμη του άλλου. Και το...υ πιο μικρού. Και του πιο άπειρου.
Το πιο σημαντικό, όμως, απ´ όλα: η απέχθειά του στη δημαγωγία. "Να λέτε την αλήθεια", ήταν αυτό που πάντα μού επαναλάμβανε μέχρι τέλους. Ο ίδιος είπε την αλήθεια. Αγωνίστηκε με κόστος να προχωρήσει μεταρρυθμίσεις. Και είχε μαζί την τύχη και την ατυχία να δικαιωθεί εν ζωή και να δει όσα είπε για τις συνέπειες του λαϊκισμού να βγαίνουν αληθινά.
Πώς θα τιμήσουμε τη μνήμη του; Όχι μόνο με ένα λουλούδι και ένα δάκρυ. Αλλά με την υπόσχεση να λέμε την αλήθεια! Και με τη δεύσμευση να προωθήσουμε όλες τις αλλαγές που έχουν γίνει πράξη αλλού και που χρειάζεται η πατρίδα μας για να βρει επιτέλους τη θέση που της αξίζει!
Θα σε θυμάμαι πάντα Κωνσταντίνε Μητσοτάκη! Καλό σου ταξίδι!