Χρειαζόμαστε ριζική αλλαγή πορείας - ομιλία στη συνέλευση της Ελληνικής Ένωσης Αλουμινίου

    Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
IMG 7329
"Χρειαζόμαστε ριζική αλλαγή πορείας",  υπογράμμισε ο Κωστής Χατζηδάκης στην ομιλία του στην 31η Τακτική Γενική Συνέλευση της Ελληνικής Ένωσης Αλουμινίου.  
"Μιας στροφής στην επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις, με ένα πρόγραμμα που θα έχει στον πυρήνα του τη λογική «λιγότεροι φόροι-λιγότερες δαπάνες-λιγότερη γραφειοκρατία». Μόνο έτσι θα μπορέσουν επιχειρήσεις στους παραγωγικούς κλάδους της οικονομίας μας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον κλάδο του αλουμινίου, να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις δυνατότητές τους. Να καινοτομήσουν, να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους, να δημιουργήσουν περισσότερο πλούτο και νέες θέσεις εργασίας".

 

 

Ομιλία του Αντιπροέδρου της ΝΔ Κωστή Χατζηδάκη

στην 31η Τακτική Γενική Συνέλευση της Ελληνικής Ένωσης Αλουμινίου

Κυρίες και κύριοι,

Ο κλάδος του αλουμινίου ενσαρκώνει το παραγωγικό μοντέλο στο οποίο η Ελλάδα οφείλει να μεταβεί, ώστε να αφήσει οριστικά πίσω της την κρίση και να μπει σε αναπτυξιακή τροχιά. Ένα μοντέλο, δηλαδή, το οποίο αποτελείται από εξωστρεφείς εταιρείες που είναι ανταγωνιστικές σε διεθνές επίπεδο, παράγουν προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας και δημιουργούν, παράλληλα, σημαντικό αριθμό θέσεων εργασίας στη χώρα μας.

Αποτυπώνει, όμως, ο κλάδος του αλουμινίου, με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο και τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές επιχειρήσεις εδώ και χρόνια, δραστηριοποιούμενες σε ένα περιβάλλον που δεν τις αφήνει να αναπτύξουν τα ανταγωνιστικά τους πλεονεκτήματα όπως θα ήθελαν. Δεν μπορούν οι κρατικίστικες πρακτικές να συνεχίσουν να υπονομεύουν την οικονομία, αφήνοντας τις ελληνικές επιχειρήσεις να παλεύουν μόνες ενάντια στο κύμα.

Οφείλουμε να κάνουμε ό, τι μπορούμε ώστε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες αυτές που θα επιτρέψουν σε έναν τόσο σημαντικό κλάδο να αναπτυχθεί όσο περισσότερο μπορεί και να δημιουργήσει τη μεγαλύτερη δυνατή προστιθέμενη αξία για την ελληνική οικονομία.

Σήμερα, δυστυχώς, τα μηνύματα για την οικονομία δεν είναι θετικά. Η χώρα ξαναβυθίστηκε στην ύφεση το 2015 με τεράστιο κόστος για πολίτες και επιχειρήσεις και η αβεβαιότητα παραμένει αμείωτη δύο χρόνια μετά. Τους τελευταίους μήνες  βλέπουμε την κυβέρνηση να καθυστερεί την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης, υπερασπιζόμενη με πάθος τις κρατικίστικες ιδεοληψίες της και δίνοντας μια σειρά από λάθος μάχες για τη συντήρηση ενός σπάταλου Δημοσίου, με αποτέλεσμα η οικονομία να παραμένει σε καθεστώς παρατεταμένης παράλυσης.

Η χώρα δεν έχει, όμως, άλλο περιθώριο να μένει προσκολλημένη σε ιδεοληψίες και πρακτικές του παρελθόντος. Σήμερα ο μόνος τρόπος να προχωρήσουμε μπροστά είναι να κάνουμε τη μετάβαση σε ένα μοντέλο στήριξης της επιχειρηματικότητας και των ιδιωτικών επενδύσεων. Αυτό συνδέεται με μια σειρά από πρωτοβουλίες. Από την επαναφορά του τραπεζικού κλάδου σε κατάσταση ομαλής λειτουργίας μέσω της δραστικής αντιμετώπισης του προβλήματος των κόκκινων δανείων, μέχρι την αποφασιστική προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά και την άσκηση πιο σύγχρονης και αποδοτικής οικονομικής διπλωματίας.

Θα ήθελα, όμως, να σταθώ περισσότερο σε κάποιους τομείς παρεμβάσεων που αφορούν άμεσα τον κλάδο του αλουμινίου.

1.       Πρώτον, το ενεργειακό κόστος, το οποίο είναι ένα ζήτημα που θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εξίσου σημαντικό με θέματα όπως, για παράδειγμα, η γραφειοκρατία, όταν μιλάμε για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Σίγουρα δεν περιμένετε από εμένα για να μάθετε ότι χώρα μας έχει από τις υψηλότερες τιμές ενέργειας στην Ευρώπη. Ενδεικτικό είναι ότι το φυσικό αέριο είναι –προ φόρων- 24% πιο ακριβό από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενώ το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας για τις επιχειρήσεις είναι από 35 μέχρι 80% υψηλότερο σε σχέση με αντίστοιχες ευρωπαϊκές χώρες! Για αυτό τον λόγο είναι απαραίτητο να παραταθούν οι ρυθμίσεις που συμφωνήθηκαν μετά από διαπραγμάτευση με την τρόικα για το περιβόητο ζήτημα της διακοψιμότητας. Σημαντικό είναι, επίσης, να προχωρήσουμε στην ουσιαστική απελευθέρωση και εκσυγχρονισμό της ελληνικής ενεργειακής αγοράς, η οποία παραμένει από τις αγορές με τον μεγαλύτερο βαθμό συγκέντρωσης στην Ευρώπη.

Η ακινησία δεν θα οδηγήσει πουθενά. Αντιθέτως, το μοντέλο που έχει επιλεγεί -σε συνεργασία με την τρόικα- από το 2015 για την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας ζημιώνει τη ΔΕΗ και νοθεύει τους κανόνες της αγοράς.

Για την ηλεκτρική ενέργεια, λοιπόν, στη Νέα Δημοκρατία προτείνουμε τα εξής:

  • Μια ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, έτσι ώστε να εξασφαλισθούν πόροι και για τις απαραίτητες επενδύσεις στο δίκτυο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και για την αντιμετώπιση των προβλημάτων ρευστότητας της ΔΕΗ.
  • Επίσης, μια βασική εξυγιαντική παρέμβαση στον όμιλο της ΔΕΗ, η οποία θα περιλαμβάνει, με χρονική σειρά, τη θέσπιση ισχυρών κινήτρων για πληρωμή λογαριασμών, την πώληση λιγνιτικών μονάδων και τη συμμαχία με στρατηγικό επενδυτή.
  • Θέλουμε, ακόμη, την υιοθέτηση του ευρωπαϊκού targetmodel, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας χρηματιστηρίου ηλεκτρικής ενέργειας

Όσο για την αγορά φυσικού αερίου, πέραν του αντίστοιχου χρηματιστηρίου ενέργειας επιδιώκουμε την ολοκλήρωση της ιδιωτικοποίησης του ΔΕΣΦΑ, εξασφαλίζοντας τις δεσμεύσεις που θα προστατεύσουν το εθνικό συμφέρον, αλλά θα προσελκύσουν παράλληλα σημαντικές επενδύσεις.

Θεωρούμε ότι η ενεργειακή πολιτική πρέπει να αντιμετωπίζεται ως άμεσα συνδεδεμένη με τη βιομηχανική πολιτική της χώρας και όχι ως κάτι αποκομμένο. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να χαράξουμε μια ενεργειακή πολιτική που θα ενισχύει ουσιαστικά την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας.

2.       Δεύτερο σημαντικό ζήτημα είναι η φορολογία. Είναι σημαντικό να έχουμε, ως χώρα, ένα σταθερό φορολογικό σύστημα, ώστε να διαθέτουν οι επιχειρηματίες μια καθαρή εικόνα των φορολογικών συντελεστών που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν σε βάθος χρόνου. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο σε κλάδους όπως το αλουμίνιο, που συχνά απαιτούν πιο μακροπρόθεσμες επενδύσεις. Προτεραιότητα οφείλει, επίσης, να αποτελέσει η διαμόρφωση ενός πιο ευνοϊκού φορολογικού πλαισίου, καθώς δεν είναι δυνατόν να απαιτούμε από τις επιχειρήσεις να έχουν να αντιμετωπίσουν, πέρα από όλες τις υπόλοιπες δυσκολίες, και ένα καθεστώς υψηλής φορολογίας. Στη Νέα Δημοκρατία το αντιλαμβανόμαστε πλήρως αυτό, και γι’ αυτό ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει παρουσιάσει μια σειρά από φορολογικές παρεμβάσεις που αποτελούν βασικό κομμάτι του κυβερνητικού μας προγράμματος, για τη διαμόρφωση του οποίου είμαι εγώ ο ίδιος υπεύθυνος. Οι προτάσεις μας περιλαμβάνουν:

§  Μείωση του φορολογικού συντελεστή  στα επιχειρηματικά κέρδη από το 29% στο 20% εντός δύο ετών (στο 24% τον πρώτο χρόνο και στο 20% τον δεύτερο) και περιορισμός της φορολόγησης στα μερίσματα από το 15% στο 5%.

§  Αύξηση των αποσβέσεων στις νέες επενδύσεις παγίων σε ποσοστό µέχρι 200%.

§  Θεσμοθέτηση της οριζόντιας μεταφοράς φορολογικών ζημιών, δηλαδή συμψηφισμό της ζημιάς με μελλοντικά κέρδη για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

§  Μείωση του φορολογικού συντελεστή επιπλέον 2%, όταν επιχειρήσεις που απασχολούν τουλάχιστον 50 εργαζόμενους, αυξάνουν τις θέσεις εργασίας κατά 10% και πάνω.

Χωρίς ένα ευνοϊκό, σταθερό φορολογικό πλαίσιο, οποιαδήποτε αναπτυξιακή πολιτική θα έχει περιορισμένο αποτέλεσμα, και αυτό είναι μια αρχή που οφείλει να βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής της εκάστοτε κυβέρνησης.

3.       Ένα επιπλέον ζήτημα που επηρεάζει την επιχειρηματικότητα στη χώρα μας είναι το γραφειοκρατικό και ιδιαίτερα χρονοβόρο σύστημα αδειοδοτήσεων. Τον Μάιο του 2014,  επί υπουργίας μου, ψηφίστηκε ο νόμος πλαίσιο 4262 για την απλούστευση της αδειοδότησης των επιχειρήσεων. Ένας νόμος-τομή ο οποίος καταργούσε μια σειρά από γραφειοκρατικά εμπόδια επέτρεπε στην αδειοδότηση, σε πολλές περιπτώσεις, να ολοκληρώνεται ηλεκτρονικά και αυθημερόν. Ο νόμος αυτός χαιρετίστηκε από το σύνολο της επιχειρηματικής κοινότητας, όμως η κυβέρνηση, δυστυχώς, τον άφησε στον πάγο για 2 χρόνια. Και έφερε πριν λίγους μήνες έναν κουτσουρεμένο νόμο με τόσο περιορισμένο πεδίο εφαρμογής που δεν θα έχει καμία ουσιαστική επίδραση στην οικονομία. Στη Νέα Δημοκρατία αποτελεί προτεραιότητά μας να εφαρμόσουμε αυτόν τον νόμο με το αρχικό, ευρύ πεδίο εφαρμογής του.

4.       Είναι σημαντικό, επίσης, να προωθηθούν πρωτοβουλίες που ενισχύουν την οικοδομική δραστηριότητα, δημιουργώντας πολλαπλασιαστικά οφέλη για την οικονομία και την κοινωνία, μέσω για παράδειγμα, της πιο αποδοτικής χρήσης ενέργειας. Άλλωστε, τα δομικά υλικά οι βιομηχανίες που συμβάλλουν σε εξοικονόμηση ενέργειας έχουν αναγνωριστεί από διεθνείς μελέτες –όπως, για παράδειγμα, αυτή της Mc Kinsey- ως ένας από τους βασικούς τομείς που μπορούν να δώσουν αναπτυξιακή ώθηση στην ελληνική οικονομία.

Ενδεικτικό παράδειγμα μιας παρέμβασης προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεί μια πολιτική που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά όταν ήμουν Υπουργός Ανάπτυξης το 2009, το «Εξοικονόμηση κατ’οίκον».

Το πρόγραμμα αυτό προσέφερε μια δέσμη οικονομικών κινήτρων για να αναβαθμίσουν οι πολίτες ενεργειακά τα σπίτια τους. Συγκεκριμένα, παρείχε στους ενδιαφερομένους έναν συνδυασμό επιχορήγησης και δανείου υπό ευνοϊκούς όρους για να υλοποιήσουν τις σχετικές παρεμβάσεις όπως, για παράδειγμα, την αντικατάσταση παλιών κουφωμάτων. Αν και το πρόγραμμα αυτό περιεπλάκη κάπως γραφειοκρατικά στη συνέχεια, ενδεικτικό της απήχησης της παρέμβασης είναι ότι πενήντα χιλιάδες (50.000) νοικοκυριά εντάχθηκαν στο πρόγραμμα από το 2009 μέχρι τον Ιανουάριο του 2015. Δυστυχώς, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που είχε χειριστεί τη μετάβαση από το προηγούμενο στο σημερινό ΕΣΠΑ, καθυστέρησε τις διαδικασίες και πάγωσε ουσιαστικά ένα πολύ χρήσιμο πρόγραμμα για μεγάλο διάστημα.

Αυτή η πρωτοβουλία, όμως, οφείλει να αποτελέσει οδηγό για το μέλλον, καθώς δημιουργεί σημαντική εγχώρια υπεραξία μέσω της κινητοποίησης του κατασκευαστικού κλάδου, ενώ βοηθάει καταναλωτές και επιχειρήσεις να εξοικονομήσουν χρήματα μέσω της πιο αποδοτικής κατανάλωσης ενέργειας. Παράλληλα, συμβάλλει στην αναβάθμιση της αξίας των ακινήτων και βοηθάει στην προστασία του περιβάλλοντος. Στη Νέα Δημοκρατία, καταθέσαμε πρόσφατα την πρότασή μας για την εφαρμογή μιας πιο εξελιγμένης μορφής του συγκεκριμένου προγράμματος, ακολουθώντας τις πρακτικές που εφαρμόζονται στη Μ. Βρετανία και τη Γαλλία και επιτρέπουν τη δημιουργία οικονομιών κλίμακας.

Προτείνουμε, επίσης, ένα άνοιγμα στη silver economy, προσφέροντας κίνητρα σε συνταξιούχους από άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ προκειμένου να αγοράσουν κατοικίες και να γίνουν φορολογικοί κάτοικοι της χώρας μας. Με αυτόν τον τρόπο, πέραν του ότι θα  ενισχύσουμε τον τουρισμό και θα αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, θα δώσουμε μια σημαντική ώθηση στην οικοδομή και στην ελληνική αγορά ακινήτων.

Κυρίες και κύριοι,

Γνωρίζουμε όλοι καλά πως η έξοδος από την κρίση δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Στη Νέα Δημοκρατία δεν ισχυριζόμαστε ότι έχουμε κάποια μαγική συνταγή, ούτε πως με το πάτημα ενός κουμπιού θα οδηγήσουμε τη χώρα σε κήπους με τριαντάφυλλα από τη μια μέρα στην άλλη.

Λέμε, όμως, ξεκάθαρα, ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε στην ίδια πορεία, κάνοντας τα ίδια πράγματα και περιμένοντας διαφορετικά αποτελέσματα.

Αυτό που βρίσκεται στο επίκεντρο της κυβερνητικής μας πρότασης είναι η αναγνώριση της ανάγκης για μια ριζική αλλαγή πορείας. Μιας στροφής στην επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις, με ένα πρόγραμμα που θα έχει στον πυρήνα του τη λογική «λιγότεροι φόροι-λιγότερες δαπάνες-λιγότερη γραφειοκρατία».

Μόνο έτσι θα μπορέσουν επιχειρήσεις στους παραγωγικούς κλάδους της οικονομίας μας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον κλάδο του αλουμινίου, να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις δυνατότητές τους. Να καινοτομήσουν, να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους, να δημιουργήσουν περισσότερο πλούτο και νέες θέσεις εργασίας.

Η ανάπτυξη τέτοιων επιχειρήσεων βοηθούν να οικοδομήσουμε την Ελλάδα που οραματιζόμαστε. Την Ελλάδα  των ευκαιριών, της ανταγωνιστικότητας και της δημιουργίας. Είναι, λοιπόν, αυτονόητο πως είναι εθνικό μας χρέος να κάνουμε ό, τι μπορούμε για να τις στηρίξουμε.

Ευχαριστώ πολύ.

 

Ευχαριστώ πολύ.