Κίνδυνος να χάσουμε τα κονδύλια του Γ' ΚΠΣ - Εφημερίδα Καθημερινή

Πως εξελίσσεται κατά την γνώμη σας η εφαρμογή του Γ' ΚΠΣ στην Ελλάδα και σε σύγκριση με τους υπόλοιπους εταίρους (ιδιαίτερα τις άλλες τρεις χώρες Συνοχής); Πως κρίνεται το νομοσχέδιο που έφερε πρόσφατα η κυβέρνηση στη Βουλή για το θέμα αυτό;

Υπάρχει καθυστέρηση στην έναρξη της εφαρμογής των προγραμμάτων και στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες. Η κατάσταση αυτή δεν είναι βεβαίως προς θάνατο, αλλά ειδικά εμείς θα πρέπει να προσέξουμε να μη συσσωρευτούν πολλά κονδύλια στο τέλος της προγραμματικής περιόδου. Και αυτό γιατί ο νέος κανονισμός λεει ότι δεν μπορούμε να απορροφήσουμε πάνω από το 4% του ΑΕΠ κάθε χρονιά. Αν δεν απορροφήσουμε λοιπόν νωρίς τα κονδύλια υπάρχει κίνδυνος στο τέλος να τα χάσουμε. Υπάρχει επίσης ένα ειδικότερο πρόβλημα με το ταμείο συνοχής όπου οι δεσμεύσεις μέχρι τον Σεπτέμβριο κινούταν γύρω στο 5% και μετά την προειδοποίηση του επιτρόπου κ.Μπαρνιέ η κυβέρνηση έσπευσε να υποβάλει καινούρια προγράμματα. Παρά ταύτα δεν είναι βέβαιο ότι μέχρι το τέλος της χρονιάς θα έχουμε απορροφήσει τα 153δις που δικαιούμαστε. Όσον αφορά το νομοσχέδιο ήρθε προς ψήφιση κατ' εκτέλεση του γενικού κανονισμού των Διαρθρωτικών Ταμείων και δεν είναι πρωτοβουλία της κυβέρνησης όπως η ίδια θέλει να μας πείσει. Το δυστύχημα είναι ότι παρότι το νομοσχέδιο ανταποκρίνεται ενδεχομένως στο γράμμα του γενικού κανονισμού των διαρθρωτικών ταμείων, δεν ανταποκρίνεται όμως στο πνεύμα του. Στα 20 άρθρα του υπάρχουν 38 υπουργικές αποφάσεις. Στις επιτροπές παρακολούθησης ο υπουργός ή ο εκπρόσωπος του υπουργείου έχει δικαίωμα βέτο σε όλες τις αποφάσεις. Το δε πετυχημένο πείραμα της ΜΟΔ υπονομεύεται λόγω της αντιπαράθεσης που υπάρχει με τους μανδαρίνους του ΥΠΕΘΟ.


Ποιο είναι το μέλλον των διαρθρωτικών πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την διεύρυνση προς την ΚΑ και ΝΑ Ευρώπη;
Είναι βέβαιον ότι η μερίδα του λέοντος των κονδυλίων των Διαρθρωτικών Ταμείων θα κατευθυνθεί προς τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που είναι φτωχότερες από εμάς. Προσωπικά συμμετέχω μαζί με εννέα ακόμη προσωπικότητες από άλλες χώρες μέλη της Ε.Ε σε μια ομάδα εργασίας την οποία συνέστησε ο επίτροπος για την Περιφερειακή Πολιτική κ.Μπαρνιέ προκειμένου να συζητήσουμε το μέλλον της περιφερειακής πολιτικής μετά την διεύρυνση. Η πεποίθηση μου είναι εκεί που πρέπει να επικεντρώσει την προσοχή της και η Κομισιόν και τα κράτη μέλη είναι στην καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των χρημάτων. Το value for money το οποίο λενε οι Αγγλοσάξωνες. Επίσης μετά το 2006 τα Διαρθρωτικά Ταμεία θα πρέπει να έχουν τρεις στόχους. Πρώτον, να καλύπτουν τις φτωχότερες περιοχές της Ε.Ε δηλαδή τις περιοχές του Στόχου 1. Δεύτερον, την προώθηση της διασυνοριακής συνεργασίας διευρύνοντας δράσεις του τύπου INTERREG. Τρίτον, την προώθηση προγραμμάτων που θα καλύπτουν πανευρωπαϊκές ανάγκες όπως είναι η Κοινωνία των Πληροφοριών.


Ποιες είναι οι κρίσιμες αποφάσεις τις οποίες καλείται να λάβει αυτή την εποχή η ΕΕ στους τομείς της ναυσιπλοΐας και της ακτοπλοίας;
Και για τους δύο αυτούς τομείς βρίσκονται σε εξέλιξη στην Επιτροπή Μεταφορών, της οποίας προεδρεύω, τρεις προτάσεις- οδηγιών της Κομισιόν. Η πρώτη αφορά την υιοθέτηση αυστηρότερων μέτρων για την αναγνώριση των νηογνωμόνων και η δεύτερη την υιοθέτηση επίσης αυστηρότερων μέτρων όσον αφορά τους ελέγχους των λιμενικών αρχών στα πλοία τα οποία προσεγγίζουν λιμάνια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τους νηογνώμονες φαίνεται να υπάρχει προσέγγιση μεταξύ Κομισιόν, Κοινοβουλίου και Συμβουλίου Υπουργών. Όσον αφορά τους λιμενικούς ελέγχους το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητάει ακόμη αυστηρότερα μέτρα από αυτά τα οποία προτείνει η Κομισιόν. Η τρίτη πρόταση οδηγίας αφορά τα εμπορικά πλοία και τα δεξαμενόπλοια και είναι η οδηγία για τα πλοία με μονό τοίχωμα και την αντικατάσταση τους με πλοία με διπλό τοίχωμα που θεωρητικά τουλάχιστον είναι ασφαλέστερα. Είμαι εισηγητής για αυτή την οδηγία και νομίζω ότι είμαστε σε καλό δρόμο. Φαίνεται ότι υπάρχει μια σύγκλιση ανάμεσα στις απόψεις του κοινοβουλίου και της επιτροπής καθώς έχουν ληφθεί υπόψη οι ανάγκες τόσο για την προστασία του περιβάλλοντος όσο και για μια ανταγωνιστική ναυτιλία και τον ομαλό εφοδιασμό της αγοράς κυρίως με πετρέλαιο. Οι αρχικές προτάσεις της Κομισιόν προέβλεπαν συντόμευση της ζωής των τάνκερς μέχρι και 15 χρόνια, Τελικά φαίνεται ότι θα πάμε σε ένα περιορισμό της ζωής των τάνκερς μεταξύ 4 και 11 χρόνων, πράγμα που το θεωρώ προσωπικά πιο ισορροπημένη λύση. Είναι επίσης θετικό ότι από τις ρυθμίσεις αυτές φαίνεται να εξαιρούνται τα πιο μικρά δεξαμενόπλοια. Αυτό είναι σημαντικό για την Ελλάδα διότι αν αποσύροντο αμέσως τα δεξαμενόπλοια αυτά θα υπήρχε πρόβλημα εφοδιασμού των νησιών μας και των στρατιωτικών μονάδων.


Ποιες νέες εξελίξεις πρέπει να αναμένουμε στην απελευθέρωση των μεταφορών και κατά πόσο υλοποιούνται οι αποφάσεις της ΕΕ για τη δημιουργία των νέων μεγάλων "δικτύων";
Δεν μπορεί να υπάρξει ενιαία αγορά δίχως να υπάρχει ενιαίο δίκτυο μεταφορών. Γι’ αυτό τον λόγο προωθείται η απελευθέρωση της αγοράς των σιδηρόδρόμων με μια ταυτόχρονη προσπάθεια εξασφάλισης της συμβατότητας των διαφορετικών δικτύων. Εξαιτίας αυτής της ασυμβατότητας η μέση ωριαία ταχύτητα των σιδηροδρόμων σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι 16χλμ την ώρα. Η απελευθέρωση αυτή γίνεται σταδιακά αλλά είναι βέβαιο ότι σε κάποια χρόνια η πορεία των πραγμάτων θα οδηγήσει σε απελευθέρωση όλων των μορφών μεταφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όσον αφορά τα διευρωπαϊκά δίκτυα αυτό που θέλω να παρατηρήσω είναι ότι διαφορά μεταξύ λόγων και έργων δεν υπάρχει μόνο στην πατρίδα μας αλλά και στην Ευρώπη. Από τα 14 διευρωπαϊκά δίκτυα που θεωρήθηκαν απόλυτης προτεραιότητας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Έσσεν το 1994, μόνο τα 7 προχωρούν απρόσκοπτα. Δυστυχώς οι διακηρύξεις δεν συνοδεύονται από αντίστοιχη πολιτική βούληση και χρηματοδότηση.


Η Επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου στην οποία είστε πρόεδρος περιλαμβάνει και τα θέματα του Τουρισμού. Επίσης, ο Χ.Παπουτσής είχε πετύχει την εποχή που ήταν αρμόδιος Επίτροπος και για θέματα Τουρισμού την δημιουργία μιας Γεν. Διεύθυνσης στην Κομισιόν για το θέμα αυτό, η οποία στη συνέχεια καταργήθηκε. Τελικά, υπάρχει τουριστική πολιτική στην ΕΕ και τι μπορεί αυτή να κάνει;
Δυστυχώς δεν υπάρχει τουριστική πολιτική στην Ε.Ε και αυτό εμποδίζει τον καλύτερο συντονισμό των τουριστικών πολιτικών των κρατών μελών προκειμένου να υπάρχει προστιθέμενη αξία στις επιμέρους εθνικές πολιτικές. Θεωρώ προσωπικά αντιφατικό να υπάρχει κοινή πολιτική για τη βιομηχανία με τη στενή έννοια του όρου και να μην υπάρχει κοινή πολιτική για τον τουρισμό που σε μερικά χρόνια θα είναι ο σημαντικότερος κλάδος της βιομηχανίας στην Ε.Ε. Δεν γίνεται αντιληπτό από τους πολέμιους αυτής της αντιλήψεως ότι στόχος δεν είναι η υποκατάσταση των κρατών μελών αλλά η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του ευρωπαϊκού τουρισμού απέναντι στην Αμερική ή την Νοτιανατολική Ασία που μας απειλούν ολοένα και περισσότερο στο επίπεδο του τουρισμού. Την ανάγκη ύπαρξης αυτής της πολιτικής την αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι τουριστικοί φορείς της Ευρώπης αλλά δυστυχώς δεν την συμμερίζονται οι περισσότερες κυβερνήσεις συμπεριλαμβανομένων και μεσογειακών όπως της Ισπανικής.