Η ακαμψία αυξάνει την ανεργία - Εφημερίδα Αγγελιοφόρος της Κυριακής

    Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Τις ημέρες αυτές επανάρχισαν οι συνομιλίες για την εξεύρεση βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό. Πιστεύετε ότι υπάρχει δυνατότητα να βρεθεί μια τέτοια φόρμουλα υπό τις σημερινές συνθήκες; Πως τοποθετείστε στα σενάρια που φέρουν τον Πρόεδρο Κληρίδη έτοιμο για "ηρωική έξοδο" αν συναντήσει και πάλι αδιέξοδο, αλλά και την ελληνική κυβέρνηση να τον συμβουλεύει να παραμείνει πάση θυσία;
Στο Κυπριακό ξανά διαπιστώνεται η αδιαλλαξία των Τουρκοκυπρίων και ουσιαστικά της ίδιας της Τουρκίας που κρύβεται πίσω από τους Τουρκοκυπρίους. Χρειάζεται να ασκηθούν εντονότερες πιέσεις ώστε αυτή η στάση να αλλάξει. Μελλοντικά κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει τίποτα. Το πιθανότερο όμως είναι η όποια κινητικότητα να υπάρξει μετά από 2 ή 3χρόνια, όταν θα πλησιάσει η ώρα της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς ανατολάς και κατά συνέπεια και της ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.


Το ίδιο "θολό" φαίνεται σήμερα το τοπίο αναφορικά με τις σχέσεις μας με τη Γιουγκοσλαβία. Τι άλλαξε με το, μάλλον ατυχές, ταξίδι Γ.Παπανδρέου στη γειτονική χώρα; Πως αξιολογείτε τις σημερινές "σχέσεις αγάπης" που φαίνεται πως αναπτύσσει το Ελληνικό ΤΠΕΞ με τη Γιουγκοσλαβική αντιπολίτευση;
Ήταν ένα ταξίδι "αίνιγμα", του οποίου η σκοπιμότητα δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή. Τελικώς ανεξαρτήτως των προθέσεων δημιούργησε πρόβλημα στην εικόνα της χώρας τόσο στην Γιουγκοσλαβία όσο και στις χώρες του ΝΑΤΟ. Κατά συνέπεια φαίνεται ότι ήταν ένα ταξίδι το οποίο έγινε χωρίς προετοιμασία. Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης σας, η Ελλάδα πρέπει να συζητάει με όλες τις πολιτικές δυνάμεις των γειτονικών μας χωρών. Εκείνο όμως το οποίο έχει σημασία είναι να πάνε όλα καλά και να βρει η Γιουγκοσλαβία τον δρόμο στις εκλογές που έρχονται. Πράγμα το οποίο δεν φαίνεται εύκολο γιατί η εσωτερική κατάσταση στην Γιουγκοσλαβία είναι εξαιρετικά ιδιόρρυθμη.


Στο εσωτερικό πεδίο, η συζήτηση για τη διαπλοκή στην Ελλάδα περιεπλάκη για το κόμμα σας με την "κόντρα" Κεφαλογιάννη-Μητσοτάκη. Πως αξιολογείτε τη στάση του πρώτου να ανακινήσει την παρούσα στιγμή θέμα προμηθειών του ΟΤΕ το 1989; Υπάρχουν, όντως, ευθύνες -και ποιών- για εκείνη την ιστορία;
Πρόκειται για καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί και στο παρελθόν. Αντί γι αυτή την ισοπεδωτική και παραπλανητική παρελθοντολογία - η οποία έχω την εντύπωση ότι γίνεται για να περάσει η αντίληψη ότι όλοι το ίδιο είναι- σημασία έχει να δούμε τι γίνεται σήμερα. Ποιες είναι οι ευθύνες της κυβέρνησης καθώς γίνονται ολοένα και περισσότερο φριχτές οι υποψίες για τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνται οι κρατικές προμήθειες αλλά και γενικότερα για τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η διαχείριση του δημοσίου χρήματος. Η ΝΔ κατά καιρούς έχει υποβάλει προτάσεις οι οποίες έχουν απορριφθεί από την κυβέρνηση χωρίς καμία αιτιολόγηση. Είναι ολοφάνερο πλέον ότι κανείς δεν μπορεί να πείσει πως αλλάζει κάτι σε αυτό τον τομέα εάν δεν έχουμε α) ονομαστικοποίηση των εισφορών στα κόμματα με αντίστοιχη αύξηση της κρατικής επιχορήγησης, β)απαγόρευση της τηλεοπτικής διαφήμισης ή διάθεση δωρεάν χρόνου όπως έχει προτείνει η ΝΔ, γ) διακομματική συμφωνία στο σύστημα ανάθεσης και εκτέλεσης των δημοσιών έργων και δ)ανεξάρτητη διοικητική αρχή ελέγχου των προμηθειών του Δημοσίου.


Ο Κ.Καραμανλής ξεκαθάρισε από το βήμα της ΔΕΘ ότι δεν πρόκειται να θέσει θέμα ανανέωσης της εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο του στο τακτικό συνέδριο. "Απάντησε" έτσι και στην πρόταση της κ.Μπακογιάννη για διετή θητεία των αρχηγών της ΝΔ. Πως κρίνετε τις θέσεις και των δύο για το θέμα του επικεφαλής της παράταξης;

Η ηγεσία της ΝΔ είναι δεδομένη. Παρά ταύτα η προσωπική μου άποψη την οποία έχω διατυπώσει τόσο στο συνέδριο του 1996, όσο και στις αρχές του καλοκαιριού στο έκτακτο συνέδριο είναι να θεσμοθετηθεί θητεία για τον πρόεδρο του κόμματος αλλά και για τα υπόλοιπα κομματικά όργανα. Όπως γίνεται στα κόμματα της Ευρώπης. Αυτό όμως δεν σχετίζεται καθόλου με το πρόσωπο του κ. Καραμανλή και την εμπιστοσύνη που απολαμβάνει μέσα στο κόμμα της ΝΔ.


Ανάλογη διάσταση απόψεων φαίνεται να υπάρχει και στο θέμα της προβολής των κάθε είδους θεσμικών προτάσεων ενόψει συνεδρίου. Ο κ.Καραμανλής επιμένει όλες να υποβληθούν εκείνο τον καιρό στα όργανα. Η κ.Μπακογιάννη, όπως μαθαίνουμε, θα εξακολουθήσει μέχρι το συνέδριο να θέτει τις θέσεις της στο δημόσιο διάλογο. Μήπως έτσι δημιουργεί συνθήκες αναζωπύρωσης της εσωστρέφειας;

Κύριε Τσώχο, η ΝΔ είναι ένα κόμμα το οποίο καλύπτει το 43% του ελληνικού λαού. Είναι πολύ φυσικό να διατυπώνονται διαφορετικές απόψεις για μια σειρά ζητημάτων. Πρέπει όλοι μας να συνειδητοποιήσουμε ότι ο διάλογος στην νέα εποχή είναι δύναμη για τα κόμματα.


Μέσα στο γενικότερο χαμό, επανεμφανίσθηκε και ο κ. Σαμαράς, αποφασισμένος, μάλιστα, να προχωρήσει σε αντεπίθεση κατά του κ. Μητσοτάκη, στον οποίο ήδη επιτέθηκε με βαριές φράσεις. Δικαιούται να τηρεί αυτή τη στάση;
Το θέμα του κ.Σαμαρά ξεκαθαρίσθηκε και από τον πρόεδρο της ΝΔ, ότι δεν τίθεται θέμα επιστροφής του. Συνεπώς θεωρώ ότι δεν έχει νόημα να το συζητούμε περαιτέρω. Διαφορετικά δημιουργούμε προβλήματα τα οποία εξυπηρετούν μόνο το ΠΑΣΟΚ.


Η κυβέρνηση έχει ξεκινήσει ευρύ διάλογο για τα εργασιακά, αλλά η ΓΣΣΕ ούτε που συζητά τις τρεις βαθιές τομές που εξήγγειλε ο Τάσος Γιαννίτσης (ελαστικοποίηση ωραρίου, αλλαγή ορίου απολύσεων, κίνητρα για τη μερική απασχόληση). Μήπως καθίσταται αυτή ανένδοτη; Ποιες κινήσεις θα συνιστούσατε για να επιτευχθεί η μείωση της ανεργίας με το μικρότερο δυνατό κόστος;
Όλοι μας θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του προβλήματος. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ανοδική τάση της ανεργίας. Το 11,7% του 1999 αποτελεί ρεκόρ πεντηκονταετίας για την Ελλάδα. Και την ευθύνη για αυτό την έχει η κυβέρνηση η οποία όφειλε εδώ και πολλά χρόνια να προβεί σε τολμηρές αλλαγές στην αγορά εργασίας. Ορισμένα από τα μέτρα που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση βρίσκονται προς την σωστή κατεύθυνση. Έχω την εντύπωση όμως ότι δεν λύνουν το πρόβλημα. Πρόσφατα η αρμόδια επίτροπος η κα Διαμαντοπούλου στο πλαίσιο των σχεδίων δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προχώρησε σε μια σειρά από αυστηρές υποδείξεις προς την ελληνική κυβέρνηση για το τι πρέπει να γίνει στην επταετία 2000-2006. Η αγορά εργασίας στη χώρα μας παραμένει ιδιαίτερα άκαμπτη, την ίδια στιγμή που όλες οι άλλες κοινοτικές χώρες προβαίνουν σε δραστική απελευθέρωση και ενίσχυση της ευελιξίας, προκειμένου να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Η ανεργία θα μειωθεί μόνον εφόσον είμαστε ανταγωνιστικοί, εφόσον η χώρα μας είναι ελκυστική σε επενδύσεις και εφόσον έχουμε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Θα ήθελα να τονίσω ότι οι άμεσες ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα το 1999 δεν ξεπέρασαν τα 50 εκατομμύρια δολάρια δηλαδή μόλις το 0,02% του ΑΕΠ της χώρας μας. Την ίδια στιγμή χώρες σαν την Αρμενία με μύρια όσα προβλήματα προσελκύουν επενδύσεις περίπου 80 εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Θεωρώ ότι με την επικράτηση της παγκοσμιοποίησης και με την έλευση της Κοινωνίας των Πληροφοριών σε όλα τα πεδία της οικονομίας, η ευελιξία επιβάλλεται εκ των πραγμάτων, είτε το θέλουμε είτε όχι. Αντίθετα, η ακαμψία πλήττει τους ίδιους τους εργαζόμενους, τους οποίους υποτίθεται ότι έρχεται να προστατέψει, διότι τελικά η ακαμψία αυξάνει την ανεργία!


Αυτές τις ημέρες η Εκκλησία της Ελλάδος ξεκινά τη συλλογή υπογραφών για τις ταυτότητες, με τον Αρχιεπίσκοπο να φέρνει "προς ενίσχυση" τεμάχιο του Τιμίου Ξύλου. Αποτελεί αυτό καπηλεία του ύψιστου συμβόλου της πίστης μας; Πως αντιδρούν στις Βρυξέλλες και στα άλλα κέντρα αποφάσεων της ΕΕ απέναντι σε αυτές τις ενέργειες της Εκκλησίας;
Ασφαλώς όλα αυτά ακούγονται περίεργα. Γνωρίζεται ότι προσωπικά δεν είμαι υπέρ της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Ο Πρωθυπουργός όμως υπήρξε άκρως αλαζονικός προκαλώντας την Εκκλησία όπως και τα αισθήματα πολλών Ελλήνων. Ταυτόχρονα, τους τελευταίους τέσσερις μήνες η συνεχής ενασχόληση με τις ταυτότητες έχει συγκαλύψει μια σειρά από κυβερνητικά ναυάγια, όπως το μείζον πρόβλημα της ανεργίας, η μάστιγα των ναρκωτικών – κι είμαστε η δεύτερη κοινοτική χώρα σε θανάτους από ναρκωτικά -, η παταγώδης αποτυχία της κυβέρνησης στις ιδιωτικοποιήσεις, η τεράστια καθυστέρηση στην προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων, η αρνητική πορεία του Χρηματιστηρίου και τόσα άλλα θέματα.