Ομιλία στη Βουλή για ν/σχ συγχώνευσης φορέων

    Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο


Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής για το Σχέδιο Νόμου «Κατάργηση και συγχώνευση υπηρεσιών, οργανισμών και φορέων του δημοσίου τομέα»

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η συζήτηση για την υπέρβαση της μεγάλης κρίσης που όλοι βιώνουμε πρέπει προφανώς να στηρίζεται πρώτα απ’ όλα στην ειλικρίνεια. Τούτου δοθέντος εμένα θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω με τη δική μας αυτοκριτική γιατί είναι πράγματι σωστό αυτό το οποίο γενικώς λέγεται ότι η Νέα Δημοκρατία –και δεν εξαιρώ φυσικά ούτε τον εαυτό μου- δεν υπήρξε όσο αποφασιστική θα έπρεπε στη μείωση του μεγάλου δημόσιου τομέα, πολλές φορές δε δημιούργησε και πρόσθετα νομικά πρόσωπα.

Ενώ αυτό έχει λεχθεί επαρκώς και ενώ εμείς από τη δική μας πλευρά έχουμε το θάρρος να κάνουμε την αναγκαία αυτοκριτική, δεν βλέπω να υπάρχει αυτή η διάθεση αυτοκριτικής από την άλλη πλευρά. Δεν άκουσα μία κουβέντα, ένα λόγο, κύριε Υπουργέ, γι’ αυτά τα οποία λέγατε, ας πούμε, για την Ολυμπιακή πριν από τις εκλογές, ότι όχι μόνο έπρεπε να παραμείνει στο κράτος, αλλά ότι δήθεν ήταν και κερδοφόρα. Δεν άκουσα μία κουβέντα αυτοκριτικής για το ότι είχατε καταγγείλει το πρόγραμμα εξυγίανσης του ΟΣΕ ως ανάλγητο και νεοφιλελεύθερο, αν και το συνεχίζετε αφού το διακόψατε επί ένα χρόνο. Δεν άκουσα μια κουβέντα αυτοκριτικής για τον ΟΛΠ, τη σύμβαση του οποίου θα ακυρώνατε με τους Κινέζους. Δεν άκουσα μια κουβέντα αυτοκριτικής για τη στάση σας στην Εμπορική Τράπεζα, αν κι εμείς συνεχίσαμε μία πολιτική εκεί απ’ που εσείς είχατε ξεκινήσει. Δεν άκουσα μια κουβέντα αυτοκριτικής για τη στάση του Προέδρου σας στα ασφαλιστικά ταμεία που εμείς τα περιορίσαμε από πάνω από εκατό που ήταν σε μόνο δεκατρία και ο Πρόεδρός σας ήταν τότε εδώ απέξω διαδηλώνοντας μαζί με τους διαδηλωτές, αν και στη συνέχεια περάσατε ένα πολύ σκληρότερο ασφαλιστικό από το δικό μας.

Φυσικά δεν άκουσα καμιά κουβέντα αυτοκριτικής για τη στάση σας σε κάτι που εγώ είχα ζήσει στην προσπάθεια να εξορθολογίσουμε τα πράγματα στον ερευνητικό ιστό της χώρας, στα ερευνητικά κέντρα, όταν στις αρχές του Ιουνίου του 2009 είχατε βγάλει ανακοίνωση ως ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι τέτοιου είδους πρακτικές αναμφίβολα οδηγούν σε μαρασμό και συρρίκνωση. Όποια προσπάθεια εξορθολογισμού του δημόσιου τομέα έγινε από τη Νέα Δημοκρατία σας βρήκε απέναντι σταθερά, συνεχώς και αδιαλείπτως. Ούτε μια καλή κουβέντα, ούτε έναν καλό λόγο δεν άκουσε η προηγούμενη κυβέρνηση για όποια προσπάθεια έκανε προς αυτή την κατεύθυνση.

Δεν θα σταθώ τόσο στη μετεκλογική σας πρακτική. Τι να πω; Αναφέρθηκε προηγουμένως το θέμα των μετατάξεων των υπαλλήλων της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Επί ένα χρόνο το έχετε και δεν το προχωράτε και πληρώνονται οι άνθρωποι, οι μετατασσόμενοι υπάλληλοι της Ολυμπιακής χωρίς να δουλεύουν ενώ θέλουν να δουλέψουν, διότι προφανώς το αρμόδιο Υπουργείο ή τα συναρμόδια Υπουργεία έχουν άλλες προτεραιότητες.

Τι να πω για τα προβλήματα, για τις χαοτικές σχεδόν καταστάσεις που δημιούργησε η πρακτική σας με τις δομικές προσεγγίσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα ως προς τη δομή, ως προς τη σύνθεση της Κυβέρνησης και τις αρμοδιότητες των Υπουργών και των Γενικών Γραμματέων;

Θα έλθω σ’ αυτό καθ’ αυτό το νομοσχέδιο. Βλέπετε από τη στάση μας ότι εμείς δεν θέλουμε να γίνουμε ΠΑΣΟΚ νούμερο δύο. Εμείς δεν ερχόμαστε να σας καταγγείλουμε για την προσπάθεια την οποία κάνετε, αλλά αντίθετα ψηφίζουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο.

Ωστόσο επεσήμαναν και άλλοι συνάδελφοι και επισημαίνω κι εγώ ότι είναι δεδομένο πως η προσπάθεια που κάνετε είναι ατελής και δειλή διότι εσείς ουσιαστικά ασχολείστε με 78 νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και υπηρεσίες τα οποία συγχωνεύετε η καταργείτε. Στην πραγματικότητα είναι 29 διότι, όπως ελέχθη, τα 51 είναι μία κατηγορία, τα τοπικά Κέντρα Αγροτικής Ανάπτυξης, όταν το δικό μας σχέδιο που δεν ήταν θεωρία επί χάρτου –είχε γίνει προεργασία- προέβλεπε 255 νομικά πρόσωπα ή εν πάση περιπτώσει υπηρεσίες. Αυτή την προεργασία δεν θα ήταν καθόλου αρνητικό να την αξιοποιήσετε και να προχωρήσετε από το σημείο όπου εμείς σας παραδώσαμε τη σκυτάλη. Φέρατε αυτή την ημιτελή προσπάθεια και επειδή προφανώς κι εσείς οι ίδιοι το καταλαβαίνετε, την ώρα που συζητείται το νομοσχέδιο στη Βουλή, ο κύριος Πάγκαλος ανακοίνωνε δύο ακόμα συστάσεις οργανισμών.

Έχω το παράδειγμα του τι προεργασία υπήρχε στο Υπουργείο Ανάπτυξης όπου εγώ ο ίδιος ήμουν Υπουργός. Εμείς λοιπόν είχαμε προετοιμάσει την κατάργηση τριών φορέων, της Εταιρείας Διανομής Αερίου (ΕΔΑ), του Ιχθυοκαλλιεργητικού Κέντρου Αχελώου (ΙΧΘΥΚΑ) και του Τεχνολογικού Πάρκου «ΛΕΥΚΙΠΠΟΣ». Είχαμε προετοιμάσει τη συγχώνευση 19 άλλων οργανισμών σε 8 –δεν θα τους αναφέρω έναν-έναν- και τον περιορισμό των Διοικητικών Συμβουλίων από 22 σε 8.
Τώρα, με το νομοσχέδιο που σήμερα ψηφίζουμε, έχουμε τέσσερα νομικά πρόσωπα μόνο, τα οποία ενοποιούνται στο Κέντρο Τεχνολογίας και Σχεδιασμού και την Εταιρεία Διανομής Αερίου –που κι εμείς την προβλέπαμε- που απορροφάται στη ΔΕΠΑ.
Διερωτώμαι: Τι θα πείραζε να παίρνατε το δικό μας σχέδιο και να το προχωρούσατε; Τι θα πείραζε να υπήρχε μία στοιχειώδης συνεννόηση της σημερινής πολιτικής ηγεσίας με την προηγούμενη πολιτική ηγεσία πάνω σε αυτό το σχέδιο; Πού είναι το αρνητικό; Γιατί μιλάτε για εθνική συνεννόηση μόνο ως σύνθημα; Και γιατί, δηλαδή, υπάρχει αυτή η αντίληψη, ότι οι συγχωνεύσεις είναι καλές μόνο όταν είναι δικές σας και δεν είναι καλές όταν τις έχει προετοιμάσει κάποιος άλλος;
Θέλετε να πάμε σε ένα άλλο ζήτημα -πάλι του Υπουργείου Ανάπτυξης- στο οποίο παρεμπιπτόντως αναφέρθηκα προηγουμένως; Στον ερευνητικό ιστό. Υπήρχε ολοκληρωμένο σχέδιο. Υπήρχε, κύριε Υπουργέ, τροπολογία έτοιμη να κατατεθεί στη Βουλή, προεργασία νομική επί του συγκεκριμένου θέματος, διάλογος με τους ενδιαφερόμενους φορείς βασισμένος στην αξιολόγηση των ερευνητικών κέντρων της χώρας.

Ήρθατε με τις γνωστές δοξασίες, που είχατε πριν τις εκλογές. Κι έτσι, η αρμόδια Υπουργός, η κ. Διαμαντοπούλου, στις 12 Οκτωβρίου του 2009, αφού κερδίσατε τις εκλογές, δήλωνε σχετικά με τις συγχωνεύσεις στα ερευνητικά κέντρα ότι: «Σταμάτησαν όλες αυτές οι διαδικασίες. Είχαμε διαδηλώσει την απόλυτη αντίρρησή μας ως Αντιπολίτευση. Γι’ αυτό ξεκινούμε από την αρχή με βάση τις δικές μας δεσμεύσεις και το πρόγραμμά μας, το οποίο έχουμε καταθέσει και είναι σαφές.»
Βεβαίως, έντεκα μήνες αργότερα, στις 21/9/2010, στο Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Τεχνολογίας, σχεδόν πανηγυρικά προσεχώρησε η κ. Διαμαντοπούλου στις δικές μας απόψεις.

Γιατί να χαθεί ένας χρόνος; Γιατί αυτά τα μπρος – πίσω; Γιατί αυτή η σύγχυση στην κυβερνητική πολιτική; Είναι σύγχρονο πνεύμα; Είναι ευρωπαϊκός τρόπος αντιμετώπισης των  προβλημάτων; Νομίζετε πως πραγματικά στεκόσαστε στο ύψος των περιστάσεων;

Χρειάζεται, επί της ουσίας, μία άλλη αντίληψη. Δεν θα κριθούμε από τα συνθήματα. Σας είπα από την αρχή ότι εμείς κάνουμε την αυτοκριτική. Κι αλίμονο αν δεν την κάνουμε. Μόνο που πρέπει να την κάνετε κι εσείς και να αποφασίσετε ξεκάθαρα, μέσα σας. Δεν πρόκειται να βγείτε κερδισμένοι με την επικοινωνία. Η επικοινωνία αντέχει τρεις μήνες, έξι μήνες, ένα χρόνο. Τα προβλήματα, όμως, είναι ξεροκέφαλα και επιμένουν. Αποφασίστε, λοιπόν, να κάνετε μία πολιτική ουσίας. Κι αν το αποφασίσετε, θα είμαστε κι εμείς μαζί σας. Όσο επιμένετε στην επικοινωνιακή προσέγγιση των πραγμάτων, θα χάσετε και τους δικούς σας.

Ευχαριστώ πολύ.