Κωστής Χατζηδάκης

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

Συνέντευξη στην ιστοσελίδα www.voria.gr

internet_120x80

Εκείνο που σήμερα χρειάζεται ο τόπος είναι να εκπέμψουμε διεθνώς ένα ισχυρό σήμα, ότι στην Ελλάδα γίνεται μια αναπτυξιακή επανάσταση.


“Χρειαζόμαστε μια αναπτυξιακή επανάσταση”. Συνέντευξη στο Voria.gr
1η Μαρτίου 2011

– Η κυβέρνηση και η τρόικα έχουν συμφωνήσει σε ένα δυσάρεστο μεν, αλλά συγκεκριμένο πρόγραμμα. Η ΝΔ έχει μια αρνητική θέση. Δεν πιστεύετε πως, αν όχι η κυβέρνηση, οι εμπειρογνώμονες των τριών διεθνών οργανισμών έχουν σαφή κατεύθυνση και επομένως μπορεί στο τέλος να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα;

Το πρόγραμμα είναι μεν δυσάρεστο, αλλά όχι τόσο συγκεκριμένο, καθώς πρόσφατα ανακοινώθηκε η τρίτη τροποποίησή του. Είναι προφανές ότι, υπό την πίεση των πραγμάτων, είχε φτιαχτεί βιαστικά. Γι’ αυτό, άλλωστε, είχε και τα λεγόμενα «απροσδιόριστα μέτρα». Η ΝΔ δεν πιστεύει σε μαγικές συνταγές, ούτε είναι αντίθετη σε διαρθρωτικές αλλαγές. Έχει συγκεκριμένες ενστάσεις, τις οποίες έχει προβάλει, για το μίγμα της ακολουθούμενης κυβερνητικής πολιτικής. Αλλά, είναι πια φανερό ότι ο σχεδιασμός δεν βγαίνει. Ας πάρουμε το αισιόδοξο σενάριο. Έστω ότι όλα πάνε καλά. Ότι οι προβλέψεις από εδώ και πέρα επιβεβαιώνονται. Αλλά και ότι έχουμε θετικές εξελίξεις στις Βρυξέλλες, σε σχέση με την επιμήκυνση του δανεισμού από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Τι θα συμβεί άραγε τότε; Ακόμα και αν όλα πάνε καλά, δεν θα έχουμε λύσει το πρόβλημα. Το δημόσιο χρέος θα έχει εκτιναχθεί στο 150% ή 160% του ΑΕΠ και η ανεργία θα έχει ξεπεράσει το 15%. Πήραμε δανεικά για να ξαναχρειαστούμε περισσότερα. Ενώ, καθώς η κυβέρνηση διαλάλησε επί μήνες το οικονομικό μας πρόβλημα διεθνώς και το μεγέθυνε, τώρα η Ελλάδα δίνει την εντύπωση μιας κατεστραμμένης χώρας. Και αυτό δυσκολεύει την προσπάθεια ακόμα περισσότερο.  

 

– Επομένως τι είναι αυτό που χρειαζόμαστε;

Εκείνο που σήμερα χρειάζεται ο τόπος είναι να εκπέμψουμε διεθνώς ένα ισχυρό σήμα, ότι στην Ελλάδα γίνεται μια αναπτυξιακή επανάσταση. Η αξιοποίηση του ΕΣΠΑ και του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων είναι μεν σημαντική, αλλά δεν φτάνει. Απαιτείται μια μάχη σε πολλά και διαφορετικά μέτωπα. Πρέπει να προχωρήσει η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, οι αποκρατικοποιήσεις, οι συμβάσεις παραχώρησης και τα έργα ΣΔΙΤ, δράσεις που έχουν μείνει μέχρι στιγμής ασκήσεις επί χάρτου. Επίσης, να δοθεί έμφαση στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας: Η Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο για την ευρύτερη περιοχή, αν αλλάζαμε τη νοοτροπία μας για το εκπαιδευτικό σύστημα και απαλλασσόμασταν από τις αγκυλώσεις του. Η πατρίδα μας, επίσης, θα μπορούσε να γίνει ένας από τους βασικούς τόπους θερινής κατοικίας στην Ευρώπη, με ένα ειδικό πρόγραμμα που θα ενίσχυε τόσο τον κατασκευαστικό κλάδο, όσο και τον τουρισμό. Επένδυση, ακόμα, στην καινοτομία, στον τομέα της τεχνολογίας, αλλά και της «άλλης γεωργίας» και του αγροτουρισμού Και βέβαια, μια συντεταγμένη προσπάθεια να γίνουμε χώρα φιλική στις επενδύσεις, με απλούστευση των αδειοδοτήσεων και με σταθερό φορολογικό σύστημα. Γιατί χωρίς επενδύσεις δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας.
Αυτά πρέπει να ξεκινήσουν από αύριο το πρωί. Όχι μόνο ως κατεύθυνση, αλλά και με ανθρώπους που θα τα κάνουν πράξη.

– Ποιο είναι το σχόλιό σας για την αποκάλυψη της συζήτησης του Πρωθυπουργού με τον Στρος Καν το 2009 για την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ;

Η συζήτηση των δύο, ήδη απ’ το Δεκέμβριο του 2009, δείχνει πως η κυβέρνηση είχε επίγνωση της κατάστασης. Ήταν, όμως, δέσμια των προεκλογικών της διακηρύξεων. Έτσι, δεν άφησε απλώς το χρόνο να περάσει. Ό,τι έκανε, το έκανε συνειδητά. Χρησιμοποίησε το ΔΝΤ ως άλλοθι για την προσγείωση από τις δημαγωγικές προεκλογικές υποσχέσεις στη σκληρή πραγματικότητα. Το ΔΝΤ ήταν συνειδητή επιλογή και μάλιστα από την αρχή. Εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι παραπάνω από δημαγωγική συμπεριφορά. Πρόκειται για μια κυβέρνηση που, ενώ διακήρυττε ότι θέλει να κάνει μια επανάσταση στο επίπεδο της διαφάνειας και της ηθικής, συμπεριφέρθηκε στο βασικό ζήτημα που κλήθηκε να διαχειριστεί με αμοραλιστικό και ακραία κυνικό τρόπο. Το «λεφτά υπάρχουν» πληρώθηκε πανάκριβα. Τόσο από αυτούς που το είπαν, όσο και από τους Έλληνες πολίτες. Η δημαγωγία ζημίωσε για μια ακόμα φορά την Ελλάδα.

Μπορείτε να δείτε τη συνέντευξη κι εδώ.

Μετάβαση στο περιεχόμενο