Κωστής Χατζηδάκης

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

Τα 30 μυστικά του Κωστή Χατζηδάκη. Συνέντευξη στην εφημερίδα Espresso.


Ο Κωστής Χατζηδάκης, νέος πολιτικός, μετά από 12 χρόνια στην Ευρωβουλή επιστρέφει στη…Β’ Αθηνών. Τρεις πρόεδροι της ΝΔ τον εμπιστεύτηκαν. Ο Μητσοτάκης τον έκανε πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ, ο Έβερτ τον έριξε στα βαθιά νερά της Ευρωβουλής, ο Καραμανλής του ανανέωσε 2 ακόμα φορές τη θητεία του στο Ευρωκοινοβούλιο. Τώρα ζητά και από το λαό να τον εμπιστευτεί. Κουβαλά μέσα του τρία πράγματα: την Κρήτη, απ’ όπου κατάγεται, την ΟΝΝΕΔ, όπου ήταν πρόεδρος και την Ευρωβουλή, με την πείρα που απέκτησε.



Η πολιτική είναι στο DNA του. Κυλά στις φλέβες του, όπως η τέχνη για τους καλλιτέχνες και ο αθλητισμός για τους αθλητές. Το σχολείο του για την πολιτική ήταν η ΟΝΝΕΔ. Ήταν γι’αυτόν τα πιο έντονα χρόνια της ζωής του.



Δεν κρύβει ότι είναι φιλόδοξος, αλλά θεωρεί ότι υπάρχει και ένα όριο αξιοπρέπειας. Λέει ότι σε όποια καρέκλα καθίσεις πρέπει να κοιτάς αμέσως την πόρτα της εξόδου.



Στην πρώτη του θητεία στην Ευρωβουλή, 29 χρονών, με μαλλιά, ο τέταρτος νεότερος Ευρωβουλευτής, είχε δυσκολία να πείσει τους θυρωρούς για την ιδιότητά του και έπρεπε κάθε φορά να τους δείχνει την κάρτα του…



Οι κοσμικές εμφανίσεις δεν είναι το δυνατό του σημείο. Επαναλαμβάνει μάλιστα ότι δεν θέλει να είναι βουλευτής των μνημοσύνων και των γάμων, αλλά του συγκεκριμένου και χειροπιαστού έργου.



Έχει αδυναμία στους αυτοδημιούργητους και έξυπνους ανθρώπους και πιστεύει πως δυνατός είναι αυτός που προχωρά μπροστά χωρίς να ανταποδίδει τα χτυπήματα.



Πιστεύει βαθύτατα στον ορισμό των Κινέζων για την ευτυχία: είναι η απόσταση ανάμεσα σε αυτό που έχεις και σε αυτό που θέλεις. Μόνο που την απόσταση την καθορίζεις εσύ ο ίδιος.



Πιστεύει ότι ο άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος πρέπει να βλέπει τη δουλειά του ως χόμπι. Προσπαθεί, λοιπόν, να δει ως χόμπι την πολιτική και τα ταξίδια, γιατί με αυτά γεμίζει τις ώρες του.



Μετανιώνει όταν χάνει το μέτρο. Πιστεύει ότι, όταν εξάπτεσαι ποτέ δεν κερδίζεις, αλλά και όταν καταπίνεις το δίκιο σου συνεχώς θεωρείσαι αδύναμος.



Προς το παρόν εργένης. Οι γυναίκες πάντως επηρέασαν τη ζωή του…όσο μπόρεσαν. Ο ίδιος δηλώνει ότι η δημιουργία οικογένειας είναι πλέον απ’τις προτεραιότητές του.



Σπάνια εκδηλώνει τα συναισθήματά του. Δύσκολα θα τον δεις φοβερά ενθουσιασμένο ή φανερά λυπημένο. Όσοι τον ξέρουν, όμως, τον καταλαβαίνουν.



Η μεγάλη του στεναχώρια; Όταν χάνει ο Παναθηναϊκός. Αυτή η ομάδα του έχει δώσει μεν αρκετές χαρές, αλλά τον έχει ποτίσει και πολύ μεγάλη πίκρα από τότε που πήγαινε σχολείο και έκλαιγε μόνος του κρυφά. Γιατί στην Κρήτη οι άντρες δεν κλαίνε.



Πάνω απ’ όλα…Κρητικός! Πήγαινε σε μονοθέσιο δημοτικό σχολείο στον Αϊ Γιάννη Μυλοποτάμου στο Ρέθυμνο. Όταν θέλει να θυμηθεί τις ρίζες του βάζει μαντινάδες και τραγουδάει.



Η Κρήτη έχει αφήσει τα σημάδια της και στο χαρακτήρα του: Σεβασμός για τη φύση, η σημασία του να είσαι πάνω απ’όλα άνθρωπος, η αξία της λεβεντιάς και του φιλότιμου.



Το αγαπημένο του φαγητό αναμενόμενο: κατσίκι οφτό και γαμοπίλαφο. Αγαπημένο του ψάρι η…πεσκανδρίτσα.



Του αρέσει η μπύρα, το κρασί και η τσικουδιά. Τα υπόλοιπα του πέφτουν λίγο βαριά. Τώρα γιατί δεν του φαίνεται η τσικουδιά βαρύ ποτό παραμένει αναπάντητο ερώτημα και για τον ίδιο.



Πρώτη του δουλειά μαζί με το πρωινό του, να ανοίξει το φορητό υπολογιστή για να σερφάρει στο internet και να τσεκάρει το blog του.



Γλυκός ο ύπνος την αυγή χωρίς παπούτσια τη Λαμπρή: Του αρέσει ο πρωινός ύπνος αλλά ποτέ δεν καταφέρνει να τον απολαύσει. Μερικοί θα τον πούνε εργασιομανή, άλλοι ότι απλώς του αρέσει να κάνει σωστά τη δουλειά του. Κάθεται πάντως συχνά στο γραφείο μέχρι τις 11 το βράδυ.



Προσέχει τον τρόπο με τον οποίο ντύνεται, αλλά δε θέλει να γίνει θύμα της μόδας. Γι’αυτό, άλλωστε, αντιπαθεί τη φετινή μόδα για τις γυναίκες. Τα «φουσκωτά» όπως λέει φορέματα τις κάνουν λιγότερο σέξι.



Δε φοράει ακριβά ρολόγια. Αισθάνεται αμήχανα να…φοράει στο χέρι του μια ολόκληρη περιουσία. Αποδέχεται το κόστος να θεωρείται γι’αυτό το λόγο από κάποιους ότι δεν ξέρει να ντύνεται.



Διάβασμα; Η αδυναμία του. Ο ίδιος πιστεύει ότι έχει διαβάσει πιο πολύ στα αεροπλάνα απ’όσο στο πανεπιστήμιο. Διαβάζει πιο πολύ πολιτικά, κοινωνικά και ιστορικά βιβλία. Αλλά ένα βιβλίο τον κάνει να συγκινείται κάθε φορά που το διαβάζει, ο Ερωτόκριτος.



Γι’αυτό πιστεύει πως «όποιος κατέχει να μιλεί με γνώση και με τρόπο κάνει να κλαίνε και να γελούν τα μάθια των ανθρώπων».



Αυτοσαρκάζεται για το όχι και τόσο πυκνό τρίχωμα της κεφαλής του. Θυμάται και διηγείται πολλά ανέκδοτα. Το δυνατό του σημείο είναι τα ανέκδοτα με γκριμάτσες, αλλά και τα «κουφά», τα σουρεαλιστικά ανέκδοτα, όπως ο «πράσινος υπόγειος πετροφάγος».



Διακοπές γι’αυτόν σημαίνει Κρήτη, αλλά και Σύμη, Πάτμος, Άνδρος και Κύθηρα. Έχει ένα στενό πυρήνα φίλων στην Κρήτη και στην Αθήνα. Μ’αυτούς είναι στις διακοπές και δεν τους αλλάζει για χάρη νέων, κοσμικών γνωριμιών.



Όλοι οι συνεργάτες του τού μιλούσαν και του μιλούν στον ενικό. Στην ΟΝΝΕΔ δεν τον αποκαλούσαν πρόεδρο, αλλά Κωστή. Ο ίδιος λέει «το όνομά σου είναι μόνιμο, τα αξιώματα παροδικά».



Αισθάνεται δυσάρεστα με κουστωδίες και επισημότητες. Στη Β’ Αθηνών τον έχουν παρεξηγήσει ορισμένες φορές γιατί σε εκδηλώσεις δεν έχει ειδοποιήσει προηγουμένως, από λόγους ευγενείας, κομματικά στελέχη για να τον περιμένουν.



Θέλει, προφανώς, να εκλεγεί βουλευτής, αλλά όχι χρησιμοποιώντας κάθε μέσο. «Έβγαλα το…απωθημένο μου να γίνω βουλευτής από 29 χρονών και τώρα δε θέλω να γίνω βουλευτής που θα εκφράζει τις απόψεις άλλων πολιτικών, αλλά τις δικές μου», επαναλαμβάνει συχνά το τελευταίο διάστημα.



Πιστεύει πως η πολιτική χρειάζεται περίσσευμα καρδιάς. Γι’αυτό και φεύγει από τις Βρυξέλλες όπου μετά από τόσα χρόνια θα άρχιζε να λειτουργεί «επαγγελματικά».



Η Β’ Αθηνών είναι για τον ίδιο μια νέα πρόκληση. Να μπορέσει να συντελέσει στην εφαρμογή λύσεων που είδε να πετυχαίνουν σε άλλες χώρες της ΕΕ.



Αντιπαθεί το «όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω». Έχει ως προτεραιότητα το περιβάλλον, την εκπαίδευση και τα προβλήματα της Δυτικής Αθήνας. «Τόσα χρόνια στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο μου έχει μείνει ένα πείσμα: να αποδείξουμε πως οι Ισπανοί και οι Ιρλανδοί δεν είναι πιο χαρισματικοί από εμάς», τονίζει στις ομιλίες του.



Δε θέλει να μείνει στην πολιτική πολλά χρόνια. Θεωρεί πως η πολιτική πρέπει να ανανεώνεται. Γι’αυτό σημειώνει πως «αν ο Θεός με έχει καλά, θέλω μετά από μερικά χρόνια να φύγω και να ασχοληθώ με τα κτήματά μου στην Κρήτη».











Μετάβαση στο περιεχόμενο