Κωστής Χατζηδάκης

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

Τοποθέτηση για αποθήκευση φυσικού αερίου στην Καβάλα


gas_pipeline_120x80

Εθνικό δε σημαίνει κατά ανάγκη κρατικό. Εθνικό είναι αυτό που, τελικώς, συμφέρει τους Έλληνες πολίτες.


Τοποθέτηση Κωστή Χατζηδάκη κατά την ενημέρωση της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής από τον Υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κ. Ιωάννη Μανιάτη, σχετικά με το πόρισμα της Επιτροπής που συγκροτήθηκε από το Υπουργείο, για το ζήτημα της υπόγειας αποθήκευσης φυσικού αερίου στην περιοχή του Πρίνου (Καβάλα)
.
14-1-2011

Κύριε Πρόεδρε, θα επιχειρήσω να προσεγγίσω το θέμα με κάποια βήματα απλής λογικής. Για τη σκοπιμότητα του έργου, αντιλαμβάνομαι πως όλοι συμφωνούμε ή εν πάση περιπτώσει, σχεδόν όλοι. Και διότι δημιουργούμε έναν δεύτερο αποθηκευτικό χώρο τύπου Ρεβυθούσας και μάλιστα, πολύ πολύ μεγαλύτερο, αλλά και γιατί ενισχύουμε τη γεωστρατηγική θέση της χώρας, ιδιαίτερα σε σχέση με τον αγωγό  IΤGI και τον ελληνοβουλγαρικό αγωγό.

Ένα δεύτερο ζήτημα είναι πόσο εφικτό είναι αυτό το έργο. Πρώτον, τεχνικά και από πλευράς ασφάλειας, όπου η απάντηση, όπως αντιλαμβάνομαι είναι «ναι», και δεύτερον, οικονομικά. Θα σταθώ στην οικονομική παράμετρο. Στη μέθοδο, δηλαδή, με την οποία πρέπει ή δεν πρέπει να προχωρήσει το έργο.

Υπάρχουν δύο μονοπάτια που μπορούμε να ακολουθήσουμε. Το ένα είναι το μονοπάτι των κρατικών πόρων, το ΕΣΦΑ. Το δεύτερο είναι το μονοπάτι των ιδιωτικών πόρων, το ΑΣΦΑ. Εδώ, δεν πρέπει να είμαστε δογματικοί. Εθνικό δε σημαίνει κατά ανάγκη κρατικό. Εθνικό είναι αυτό που, τελικώς, συμφέρει τους Έλληνες πολίτες. Το λέω αυτό διότι είχα ζήσει ένα παρόμοιο θέμα πέρυσι με τον ελληνοβουλγαρικό αγωγό, όπου υπήρχε πάλι μία διχογνωμία στους ενδιαφερόμενους φορείς για το αν θα έπρεπε να γίνει με τη μέθοδο ΕΣΦΑ ή με την μέθοδο ΑΣΦΑ. Φάνηκε, λοιπόν, ότι η μέθοδος ΑΣΦΑ, παρότι δεν συμπεριελάμβανε τη λέξη «εθνικό», ήταν τελικά μία μέθοδος που εξυπηρετούσε καλύτερα το εθνικό συμφέρον. Και αυτό γιατί ισχυροποιούσε τον αγωγό IDGI και τον ελληνοβουλγαρικό αγωγό και διασφάλιζε ότι οι επενδυτές θα παραμείνουν εκεί και θα συνεχίσουν να προχωρούν την κατασκευή των εθνικά κρίσιμων αυτών δικτύων.

Εάν αποφασίσουμε να προχωρήσουμε με την μέθοδο ΕΣΦΑ, με το Δημόσιο δηλαδή, χαρακτήρα, ένα βασικό ερώτημα που τίθεται είναι αν έχουμε τα λεφτά. Ξέρουμε όλοι πως τελικά, λεφτά δεν υπάρχουν. Kαι για να τα βρούμε, κύριε Υπουργέ, όπως κατάλαβα από τις τοποθετήσεις προηγουμένως, πρέπει να επιβαρύνουμε τους καταναλωτές φυσικού αερίου, αυξάνοντας τις τιμές. Άρα, καταρχήν, είμαι επιφυλακτικός για την μέθοδο ΕΣΦΑ.

Αν πάμε τώρα στην άλλη μέθοδο, την ΑΣΦΑ, με τη συμμετοχή των ιδιωτών, εδώ, δεν χρειάζονται χρήματα από την πλευρά του δημοσίου, ιδιαίτερα αν δεν έχουμε κοινοπρακτικό σχήμα. Kαι επίσης, το δημόσιο θα έχει όφελος από την άδεια και από τη φορολογία, στη συνέχεια, που θα επιβάλλει. Ωστόσο, πρέπει να δούμε κάποιες κρίσιμες παραμέτρους και τις λέω τηλεγραφικά, κύριε Πρόεδρε. Η πρώτη είναι η διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος και της ασφάλειας εφοδιασμού, δηλαδή, οπωσδήποτε θα πρέπει να υπάρχει ένας χώρος διασφαλισμένος για τον ΔΕΣΦΑ, να ξέρουμε ότι το κράτος μπορεί να βάζει εκεί το φυσικό αέριο που θέλει και να το χρησιμοποιεί για τους δικούς του εθνικούς, ενεργειακής ασφάλειας κ.λπ. λόγους.

Δεύτερον, υπάρχει το ζήτημα της διαφάνειας. Δηλαδή, να προχωρήσετε μία μέθοδο που δεν θα δημιουργεί αμφισβητήσεις ως προς τις προθέσεις σας και ως προς τη βούληση, εν πάση περιπτώσει, να μην αμφισβητηθεί από κανέναν αυτό το έργο. Τρίτον, θα πρέπει να τηρηθούν οι ευρωπαϊκοί κανόνες ανταγωνισμού, ιδιαίτερα σε σχέση με την ελεύθερη πρόσβαση τρίτων στο κομμάτι που δε χρειάζεται να κρατηθεί για αυτόν που έχει την άδεια του ΑΣΦΑ. Τέταρτον και κρίσιμο, κύριε Υπουργέ, είναι να ξέρουμε αν υπάρχει ενδιαφέρον ιδιωτών. Διότι, αν δεν υπάρχει, είναι μία άσκηση ματαιότητος η σημερινή συζήτηση.

Επομένως, τα δύο ερωτήματα που θέτω είναι τα εξής: Πρώτο ερώτημα: Υπάρχει ενδιαφέρον ιδιωτών; Το ενδιαφέρον αυτό επεκτείνεται σε κοινοπρακτικά σχήματα ή αφορά μόνο αποκλειστική εκτέλεση και διαχείριση του έργου από ιδιώτες; Διότι, εάν δεν υπάρχει ενδιαφέρον για κοινοπρακτικά σχήματα, πάλι είναι άσκηση ματαιότητος να κουβεντιάζουμε για κοινοπρακτικά σχήματα. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να το συζητάμε αν δεν υπάρχει ενδιαφέρον.

Το δεύτερο και καταληκτικό μου ερώτημα, κύριε Υπουργέ, είναι πως μετά από αυτή τη χρήσιμη πρωτοβουλία σας, για την οποία όλοι παίρνουμε θέση, είναι επίσης χρήσιμο να μας πείτε ποια είναι η θέση της Κυβέρνησης.

Μετάβαση στο περιεχόμενο